ΟΙ ΔΥΟ ΠΛΕΥΡΕΣ ΤΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ

Δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει τις θετικότατες συνεισφορές του Digital Distribution στο αγαπημένο μας χόμπι. Αλλά, δεν γίνεται να μην υπάρχει έστω και ένα πράγμα που θα μας χαλάσει. Απλά δεν γίνεται. Άγραφος κανόνας του Σύμπαντος υπ’ αριθμόν 1: Το Digital Distribution δεν είναι τέλειο για τους λόγους που ακολουθούν.

DLC. Ο Gabe Newell σε μία συνέντευξή του στο «Rock, Paper, Shotgun» είπε τα εξής: «Οι χειρότερες εποχές για τα video games ήταν η εποχή των cartridges για το NES. Ήταν ένα γιγάντιο ρίσκο – είχες ένα κάρο λεφτά δεμένα σε πλαστικό μέσα σε μία αποθήκη και ήσουν εξαιρετικά συντηρητικός με τις αποφάσεις που λάμβανες…». Μπορεί η ψηφιακή διανομή να εμφανίστηκε την κατάλληλη στιγμή για να δώσει μία ανάσα ζωής στο industry με την άνθιση της indie σκηνής, αλλά ο «μεγάλος» δεν μπόρεσε να κρατηθεί. Ξέρετε για ποιον μιλάω. Ο γνωστός publisher που ψάχνει να μαζέψει το κατιτίς του πουλώντας έξτρα περιεχόμενο για τα παιχνίδια του. Σιγά μη στρώσει το development team, ώστε να δημιουργήσει τόνους νέου περιεχομένου, νέα quest lines, αναβαθμισμένα γραφικά ή πληθώρα νέων όπλων! Αντ’ αυτού, γιατί να μην κόψει ένα μικρό κομμάτι του κυρίως παιχνιδιού ώστε να το πουλήσει αργότερα; Legit! Φυσικά, υπήρχαν και οι πρωτοπόροι που όχι μόνο έστειλαν retail αλλά και digital κόπιες του παιχνιδιού τους με κανονικό price tag στην αγορά, αλλά έκρυψαν και κλειδωμένο περιεχόμενο μέσα στα gigabytes του παιχνιδιού, ώστε να χρεώσουν τους καταναλωτές για να αποκτήσουν πρόσβαση σε αυτό (Capcom, 2k, μεταξύ άλλων). Και φυσικά, δεν ξεχνάμε το… χρυσό αλογάκι για το χαρακτήρα μας στο TES: Oblivion που έδωσε ώθηση σε αυτό το trend ώστε να «εκτοξευτεί». Γιατί το να σώζεις τη Cyrodiil χωρίς swagger άτι παραείναι mainstream!


To Stardock Central. Βλέπετε, τότε κάτι τέτοια προγράμματα θεωρούνταν επαναστατικά. Ας μην το ξεχνάμε αυτό.

Big-Brother σκηνικά. Δυστυχώς, όσο αγαπάω τη Valve και τον τροφαντούλη «σωτήρα» του gaming, Gabe Newell, άλλο τόσο δεν μπορώ να ξεχάσω τα κατά καιρούς φάουλ της εταιρείας όσον αφορά στην υπηρεσία του Steam. Πρώτο και καλύτερο το όλο φιάσκο με την κοστολόγηση παιχνιδιών το μακρινό 2008. Η αρχική απόφαση των μεγάλων publishers ήταν να μεταφράζουν το 1 δολάριο με 1 ευρώ και η Valve αρχικά δέχτηκε την πρόταση αυτή, καθώς οι publishers ήταν αυτοί που έθεταν τις τιμές για όλα τα regions. Φυσικά, η αντίδραση της κοινότητας ήταν ισχυρότατη. Η απάντηση της Valve, ρωτάτε; Μα, η αύξηση των τιμών από μέρους της ώστε «να γίνουν οι χρεώσεις πιο κατανοητές»! Πλέον αυτά ανήκουν στο παρελθόν, δόξα τον Ύψιστο, ενώ η σιδηρά κυρία του digital distribution συνεχίζει να κερδίζει τις θετικές εντυπώσεις με τα τρανταχτά sales παιχνιδιών… των οποίων δεν σας ανήκουν! Υπηρεσίες όπως το Steam αλλά και Origin, UPlay και πάει λέγοντας έχουν φέρει στο προσκήνιο την τρομακτική διαπίστωση πως όσα αγοράζουμε από αυτές τις υπηρεσίες δεν μας ανήκουν, παρά το γεγονός πως τα έχουμε πληρώσει κανονικότατα. Ουσιαστικά, η εκάστοτε εταιρεία μάς πουλά την άδεια να παίξουμε το παιχνίδι στην υπηρεσία της, κάτι που σημαίνει πως αν ο λογαριασμός μας κλειδωθεί είτε λόγω παράνομων δραστηριοτήτων από μέρους μας είτε επειδή δεν μπορούμε να συνδεθούμε σε αυτόν (λόγω βλάβης server κ.λπ.), τα παιχνίδια που έχουμε στον υπολογιστή μας δεν είναι τίποτε άλλο από ένα μάτσο άχρηστων gigabytes. Το να μην έχεις απεριόριστη πρόσβαση στα αγαθά που αγοράζεις νόμιμα θα ήταν ένα εξαιρετικό σενάριο για Οργουελικό sci-fi movie και μπορεί να προμηνύει σατανικούς overlords που κυριαρχούν στη Γη μέσω των video games και είναι χρέος μας να αντισταθ… οπ, κοίτα! Super Meat Boy με μόνο 1,5 ευρώ! Γρήγορα την Paysafe!


«Κοίτα πόσα games μού επιτρέπει ο Gabe να παίζω! His house, his rules!».

Το γεγονός πως τα digital copies έχουν την ίδια –για να μην πω μεγαλύτερη– τιμή με τα αντίστοιχα copies λιανικής. Πρόσφατα, ο πρόεδρος της Nintendo, Satoru Iwata, έδωσε μία απάντηση στο θέμα, περιορίζοντάς τη φυσικά στα δικά της προϊόντα. Τι είπε ο αθεόφοβος; Ιδού: « Παρ’ ότι η συνηθισμένη άποψη θα ήθελε τις ψηφιακές κόπιες να είναι φθηνότερες από τις φυσικές κόπιες, παρ’ ότι έχουν το ίδιο software, θεωρήσαμε πρέπον να τις χρεώσουμε το ίδιο. Αυτό γίνεται επειδή θέλουμε το software και των δύο εκδόσεων να χαίρει της ίδιας εκτίμησης από τους πελάτες μας». Μάλιστα… ας αναφέρουμε εδώ την αληθινή αιτία που γίνεται αυτό. Μεγάλες αλυσίδες πωλητών λιανικής στο εξωτερικό, όπως Gamestop, BestBuy και Amazon, θα έπαυαν να λειτουργούσαν αν το digital distribution ήταν φθηνότερο, οπότε η λύση είναι εξαιρετικά απλή. Άσκηση πίεσης στους publishers, απειλώντας πως αν δεν αυξήσουν τις τιμές στα ψηφιακά προϊόντα, οι retailers θα πάψουν να πωλούν τα παιχνίδια τους. Είναι στο χέρι σας να αποφασίσετε αν αυτό είναι ηθικό ή όχι, αλλά η αλήθεια είναι πως αν δεν ίσχυαν τα παραπάνω, το gaming θα ήταν πολύ διαφορετικό σήμερα. Άραγε, χωρίς τον ανταγωνισμό, θα προόδευε η βιομηχανία ή θα οδηγούνταν με τα μούτρα μπροστά σε ένα νέο κραχ; Μυστήριο…

Share
Γράψτε τα Σχόλια σας ...
Για να κάνετε σχόλιο πρέπει να κάνετε login στο Forum