Η ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Kοιτώντας κάτω από την επιφάνεια με μία διορατική ματιά, μπορεί εύκολα να δει κάποιος ότι η «καινοτομία» της επιλογής τριών souls είναι ένα τέχνασμα: Το κλασικό αρχέτυπο απογυμνώνεται και κατακερματίζεται σε πολύ μεμονωμένες πτυχές του στερεότυπου, δίνοντας μία ψευδαίσθηση ελευθερίας. Εκεί που σε ένα άλλο game θα είχες έναν cleric που έχει στη διάθεσή του πολλά skills (single–target heal, massive heal, heal over time), εδώ έχουμε τρεις μονοδιάστατες κλάσεις, ξεχωριστές οντότητες, στις οποίες επενδύουμε όπως θέλουμε: Εναν που κάνει single–heal, έναν που κάνει massive heal και έναν που κάνει heal over time.

 

Eπειδή μάλιστα, είναι πολύ συγκεκριμένοι οι καλοί συνδυασμοί που συμφέρει να έχει ο παίκτης, αυτή η ελευθερία φαίνεται ως «δώρον άδωρον» έως ένα σημείο (το ίδιο το παιχνίδι προτείνει τις σωστές κλάσεις που «ταιριάζουν» καλύτερα σε εκείνες που ήδη έχετε). Ετσι, ένας καλός cleric με melee, είναι πάντα ένα shaman–druid–warden, ο καλύτερος solo mage είναι ένας Necromancer που παίρνει Chloromancer για το πρώτο heal και τον Dominator για το πρώτο crowd control και πάει λέγοντας. Φαινομενικά υπάρχουν εκατοντάδες πιθανοί συνδυασμοί, αλλά ουσιαστικά οι επιλογές είναι πιο περιορισμένες.



Επειδή πεινώ και κάποιος στην αίθουσα σύνταξης τρώει χάμπουργκερ αυτή τη στιγμή, θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω έναν παραλληλισμό. Ας φανταστούμε ένα έξυπνο marketing τρικ σε ένα fast food που επιτρέπει στον πελάτη να φτιάξει το χάμπουργκερ όπως θέλει. «Μπορείτε να βάλετε ό,τι θέλετε στο χάμπουργκέρ σας: Μπορείτε να βάλετε ψωμί, μπιφτέκι, τυρί, ντομάτα, μαρούλι. Αν θέλετε, μπορείτε να βάλετε και κρεμμύδι, μανιτάρια, τουρσί, μπέικον ή αυγό! Εχετε απόλυτη ελευθερία! Μάλιστα, μπορείτε να επιλέξετε αν θα βάλετε κέτσαπ, μουστάρδα ή και μαγιονέζα. Απλά, από όλα αυτά τα δέκα υλικά, μπορείτε να βάλετε τα πέντε.» Φαινομενικά, υπάρχει όντως μία ελευθερία κινήσεων. Αλλά κανένας δεν πρόκειται να βάλει μόνο ψωμί στο χάμπουργκέρ του και τέσσερα μαρούλια: Θα πάρει το ψωμί, το μπέργκερ, ένα–δύο υλικά και κάποιο dressing. Το τελικό αποτέλεσμα θα είναι πάνω–κάτω το ίδιο, πριν το όλο τέχνασμα και θα είναι κάτι που θα μοιάζει πολύ με κάτι «έτοιμο» από το μενού, όπως ένα Golden Bacon Burger ή ένα Double Mushroom Delight. Σίγουρα, μπορεί να βρεθεί κάποιος ρέμπελος που θα φάει μόνο το κρέας, αλλά οι δοκιμασμένες λύσεις υπερισχύουν στο τέλος. Δεν ξέρω αν έγινα αντιληπτός, το μόνο σίγουρο είναι ότι πείνασα περισσότερο. 

ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΚΑΙ ΓΚΡΙΝΙΑ

Το Rift έχει κάποια προβλήματα: Τα quests δυστυχώς έχουν μείνει λίγο πίσω στην τεχνοτροπία, καθώς δεν υπάρχει τόσο μεγάλη ποικιλία, φαντασία και δημιουργικότητα και οι περισσότερες αποστολές (στη συντριπτική πλειονότητά τους) είναι τύπου «σκοτώστε Χ τέρατα» ή «μαζέψτε Ψ αντικείμενα». Σε καμία περίπτωση δεν είναι κουραστικά ούτε προκαλούν εκνευρισμό: Πάντα οι στόχοι σας φαίνονται στο χάρτη, η εξέλιξη παρακολουθείται άμεσα στην οθόνη μέσω των tooltips (με μία ματιά ξέρετε αν χρειάζεστε ένα συγκεκριμένο mob για μία αποστολή) και δεν υπάρχει χρονοβόρο grinding, μέχρι να πέσει ένα αντικείμενο ή να βρείτε το τέρας που πρέπει να σκοτώσετε. Αλλά θα μπορούσε να υπάρξει παραπάνω δημιουργικότητα και αξιοποίηση των μηχανισμών του παιχνιδιού.

Δυστυχώς το Lore, η ατμόσφαιρα του παιχνιδιού, οι ιστορίες και οι χαρακτήρες, η προσωπικότητα και η ταυτότητα του κόσμου γύρω μας, προωθούνται μέσω κειμένου. Σχεδόν όλοι οι NPCs έχουν πράγματα να σας πουν, θα βρείτε βιβλία με κομμάτια της ιστορίας... αλλά θα πρέπει να τα διαβάσετε. Το πολύ κείμενο, όμως, σε ένα ΜΜΟ μερικές φορές λειτουργεί αρνητικά. Από ένα σημείο και μετά, απλώς με ενδιέφερε περισσότερο να πάρω το level και να προχωρήσω το talent tree, παρά να δω τι έχει να μου πει ο NPC για την ιστορία του χωριού του. Νομίζω ότι πλέον έχουμε μπει σε μία εποχή όπου η αφήγηση οφείλει να γίνεται μέσω της εικόνας και του ήχου, ανεμπόδιστα και παράλληλα με τη δράση, όχι με κατεβατά του κειμένου. Αυτά τα γράφει άτομο που πριν από χρόνια έπαιζε αποκλειστικά text adventures μόνο με κείμενο και αργότερα ξεκοκάλιζε τα κείμενα του Planescape Torment. Σε ένα ΜΜΟ, όμως, ένα game γρήγορων ρυθμών, με συμπαίκτες που σε περιμένουν και με rifts να ανοίγουν πίσω σου, δεν νομίζω ότι κάθεσαι να διαβάσεις όλα αυτά τα κείμενα. Το αποτέλεσμα, δυστυχώς, είναι η αποστασιοποίηση του παίκτη από το χαρακτήρα του και, στο τέλος, απάθεια προς το περιβάλλον. Αν το Rift είχε εκσυγχρονίσει τους μηχανισμούς για τα quests και το μέσο αφήγησης (cutscenes ή voice acting αντί για κατεβατά κειμένου), θα είχε κάνει ένα μεγάλο βήμα μπροστά. Ενα ακόμη προσωπικό παράπονο είναι η έλλειψη φαντασίας κι εντυπωσιασμού στα skills: Χωρίς να τα ισοπεδώνω όλα, σε πολλές κλάσεις τα skills που παίρνετε είναι ξερά και άνοστα, δίνοντας απλώς ένα bonus εδώ, ένα ποσοστό εκεί. Γενικώς, αρκετά spells και skills δεν είναι ηρωικά και χορταστικά, τόσο οπτικά όσο και ως ιδέες.

Χορταστικό και ολοκληρωμένο, προβλεπόμενο (αλλά με δύο φρέσκιες ιδέες) και φιλικό, αυτό είναι το Rift Online. Αν ακούτε «fantasy MMO» και βγάζετε σπυράκια, τότε το Rift δεν πρόκειται ξαφνικά να σας αλλάξει γνώμη και να αγαπήσετε το είδος. Αν σας αρέσει το WoW και θα θέλατε να παίξετε κάτι που να έχει μία οικεία αίσθηση, αλλά να μην είναι WoW, τότε το Rift είναι η τέλεια εναλλακτική λύση.

Share
Εικόνες
Γράψτε τα Σχόλια σας ...
Για να κάνετε σχόλιο πρέπει να κάνετε login στο Forum
8484
%%
Ανάπτυξη:  Trion Worlds
Έκδοση:  Trion Worlds
Διάθεση:  Beacon Multimedia
Είδος:  MMOs
Παίκτες:  Not Available
Επισκεφτείτε το επίσημο Website
Ελάχιστες Απαιτήσεις:  Windows XP, επεξεργαστής Dual Core 2.0GHz, μν...