Γράφει ο Νικόλας Κάκκος
Απο το τεύχος 257 του PCMaster

Όπως έχει αναφερθεί και στο Adventure Codex προηγούμενου τεύχους, το περιβόητο Darkstar: The Interactive Movie, κυκλοφόρησε έπειτα από μία πραγματική οδύσσεια. Για πολλά χρόνια ήταν υπό ανάπτυξη, αποτελώντας το «όνειρο» βασικά ενός ατόμου, του J. Allen Williams. Αν και το τελικό προϊόν δεν ανταποκρίνεται στα (εξωφρενικά) νούμερα που διατυμπάνιζε ο Williams (8 DVDs, για παράδειγμα), παραμένει μία επικών διαστάσεων δημιουργία, με σχεδόν 13 ώρες video και χορταστική διάρκεια. Υπάρχει, όμως, ακόμα χώρος στη σημερινή αγορά για ένα παλαιομοδίτικο FMV adventure;

A SPACE OPERA



Το Darkstar προσπαθεί να μεταφέρει στις οθόνες την ατμόσφαιρα ενός sci-fi έπους και σε μεγάλο βαθμό τα καταφέρνει περίφημα. Ο πρωταγωνιστής της ιστορίας μας είναι ο Captain John O’Neill, τον οποίο υποδύεται ο ηθοποιός Clive Robertson. Ύστερα από μία πολύ εντυπωσιακή εισαγωγή, μεταφερόμαστε στο σκάφος Westwick. Ο O’Neill, που βρισκόταν σε ένα cryo chamber ναρκωμένος, ξυπνά έπειτα από ύπνο 300 ετών. Αποτέλεσμα της βαθειάς νάρκης του, είναι το ότι ο O’Neill πάσχει από αμνησία (τι άλλο;). Γύρω του δεν υπάρχει ψυχή και το σκάφος μοιάζει ερημωμένο. Μοναδική μας συντροφιά στα πρώτα βήματά μας, είναι η φωνή του υπολογιστή του σκάφους. Λίγο πιο πέρα, ανακαλύπτουμε άλλα δύο cryo chambers: Στο ένα βρίσκεται σε νάρκη μία νεαρή γυναίκα, ενώ στο άλλο υπάρχει ένα πτώμα σε αποσύνθεση, του οποίου λείπει το αριστερό χέρι. Τι ακριβώς έχει γίνει; Πού βρίσκεται το Westwick; Τι είναι το περιβόητο Darkstar; Σε αυτά τα ερωτήματα (και σε πολλά ακόμη) καλούμαστε να δώσουμε απαντήσεις, εξερευνώντας το σκάφος-φάντασμα. Στην πορεία βρίσκουμε biolocks, κάτι σαν video-logs τα οποία γεμίζουν σταδιακά τα κενά που έχουμε αναφορικά με το τι ακριβώς συμβαίνει. Σε γενικές γραμμές, η πλοκή του Darkstar είναι αρκούντως ενδιαφέρουσα, ενώ καταφέρνει να κερδίσει τον παίκτη, μολονότι βασίζεται σε ένα αρκετά «κλισέ» θέμα, όπως αυτό της αμνησίας.

 Η όλη εμπειρία ενισχύεται από το γεγονός ότι το σύνολο του παιχνιδιού χρησιμοποιεί την τεχνική FMV (Full Motion Video), ενώ υπάρχουν και τα απαραίτητα pre-rendered γραφικά στο περιβάλλον. Η προοπτική είναι πρώτου προσώπου, όπως στο Myst, για παράδειγμα, και βλέπουμε τον πρωταγωνιστή μονάχα σε video, όταν εκτελείται κάποια ενέργεια. Το τελικό αποτέλεσμα είναι πολύ συμπαθητικό, ενώ αν είχε κυκλοφορήσει την περίοδο που μεσουρανούσε το είδος των FMV adventures θα είχαμε μείνει με ανοικτό το στόμα. Το επίπεδο ηθοποιίας είναι αξιοπρεπέστατο, τα ειδικά εφέ πολύ καλά, ενώ και η ποιότητα των video, αν και όχι high definition, βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα. Το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορούμε να αλλάξουμε ανάλυση, κάτι το οποίο σημαίνει ότι, ειδικά σε μεγαλύτερων ιντσών monitors, η εικόνα συχνά μοιάζει αρκετά «θολή», δυσκολεύοντας το «ψάξιμο» των διαφόρων hotspots. Ο τομέας της ηχητικής επένδυσης, από την άλλη, είναι άριστος, με το εκπληκτικό soundtrack να κλέβει την παράσταση. Η συλλεκτική έκδοση που έχω προμηθευτεί (η οποία, παρεμπιπτόντως είναι καταπληκτική), ευτυχώς περιέχει το soundtrack σε 2 CDs, και ομολογώ ότι άνετα διεκδικεί θέση σε κάθε δισκοθήκη. Το μοναδικό μειονέκτημα του ηχητικού τομέα είναι αυτό που είχαν και πολλά FMV adventures του παρελθόντος: Δεν υποστηρίζονται υπότιτλοι.

Η αχίλλειος πτέρνα του τίτλου, δυστυχώς, δεν είναι άλλη από το χειρισμό, και γενικώς το αρκετά κουραστικό και βαρύθυμο interface. Όπως αναφέρεται παραπάνω, η προοπτική είναι πρώτου προσώπου και με το mouse μπορούμε να περιστρέψουμε το οπτικό πεδίο μας, ενώ δεν κινούμαστε ελεύθερα στο χώρο (όπως, για παράδειγμα, γινόταν στα Tex Murphy games). Κάθε φορά που υπάρχει ένα hotspot, ο κέρσορας μετατρέπεται σε βελάκι, που υποδηλώνει ότι μπορεί να πραγματοποιηθεί κάποια ενέργεια. Στη θεωρία, κάτι τέτοιο ακούγεται βολικότατο, στην πράξη, όμως, υπάρχει τεράστιο πρόβλημα. Και αυτό διότι σπανίως έχουμε μία σαφή εικόνα για τι ακριβώς πρόκειται να κάνουμε, αφού το βελάκι μπορεί να υποδηλώνει οτιδήποτε (κίνηση, ενεργοποίηση κάποιου κουμπιού, π.χ., και πάει λέγοντας). Συνεπώς, βρισκόμαστε μονίμως σε μία κατάσταση σύγχυσης, κοινώς, άλλο περιμένουμε να γίνει, και κάτι άλλο τελικά γίνεται. Σε μερικές, μάλιστα, περιπτώσεις, ο χαρακτήρας μου πέθανε, αφού περίμενα να κάνει κάτι άλλο. Σε γενικές γραμμές, το interface ζορίζει ακόμη περισσότερο τα πράγματα, αφού είναι υπέρ του δέοντος επιτηδευμένο. Σκεφτείτε ότι κάθε δράση μας, ακόμη και η πλέον απλή, οδηγεί σε ένα μικρό βίντεο, το οποίο –πλην ελαχίστων περιπτώσεων– δεν μπορούμε να προσπεράσουμε. Από τη στιγμή, μάλιστα, που το μεγαλύτερο μέρος της δράσης πέφτει στην εξερεύνηση, η περιδιάβασή μας στα ενδότερα του Westwick καταντά πολύ συχνά αγγαρεία, ειδικά όταν επισκεπτόμαστε πολλές φορές τους ίδιους χώρους, αφού μονίμως βλέπουμε videos. Μέχρι και η χρήση του κεντρικού menu καταντά βασανιστική διαδικασία, αφού –ναι, και εκεί– βλέπουμε video έπειτα από κάθε επιλογή.

Share
Εικόνες
Γράψτε τα Σχόλια σας ...
Για να κάνετε σχόλιο πρέπει να κάνετε login στο Forum
6868
%%
Ανάπτυξη:  Parallax Studio
Έκδοση:  Parallax Studio
Διάθεση:  Internet
Είδος:  Adventure
Παίκτες:  Not Available
Επισκεφτείτε το επίσημο Website
Ελάχιστες Απαιτήσεις:  Επεξεργαστής στα 2GHz, Μνήμη 2GB, κάρ...