Γράφει ο Νικόλας Κάκκος
Απο το τεύχος 246 του PCMaster

Η Creative Assembly, τηρώντας πιστά την παράδοση που τη χαρακτηρίζει, αποφάσισε προσφάτως να «επεκτείνει» το τελευταίο δημιούργημά της, το Empire: Total War. Οπως συνέβη και στο παρελθόν (για παράδειγμα με το Alexander του Rome:Total War), έτσι και σήμερα η CA κυκλοφορεί ένα expansion για το Empire, βασισμένο στα κατορθώματα του διασημότερου στρατηγού της εποχής. Προκειμένου να αποφευχθούν οι παρεξηγήσεις, το άρτι αφιχθέν Napoleon μπορεί «θεωρητικά» να είναι expansion, αλλά στην πραγματικότητα είναι stand alone τίτλος (κάτι που μαρτυρά και η τιμή…), το οποίο σημαίνει ότι δεν απαιτείται το αρχικό Empire προκειμένου να το απολαύσετε.

 Οπως ήταν αναμενόμενο, το Napoleon δεν απομακρύνεται από την κλασική και δοκιμασμένη συνταγή των προηγούμενων Total War games. Κάτι που σημαίνει ότι -και εδώ- θα βρούμε τον ιδανικό συνδυασμό turn based management και real time μαχών. Για όσους από εσάς δεν γνωρίζετε τι επακριβώς «παίζει», ας αναφέρουμε συνοπτικά και με απλά λόγια τη φιλοσοφία των TW games. Καθοδηγούμε κάποιο έθνος, σε μία ορισμένη και ακριβή ιστορική περίοδο, προς την ανάπτυξη και την κυριαρχία. Από τη μία έχουμε το tactical map, όπου, σε γύρους, ασχολούμαστε με το management των πόλεών μας και μετακινούμε τις στρατιωτικές μονάδες μας. Σημαντικό ρόλο παίζει η διπλωματία, το εμπόριο και η εσωτερική πολιτική διαχείριση. Από την άλλη, όταν πλέον φτάνουμε στη διεξαγωγή κάποιας αντιπαράθεσης, το παιχνίδι μάς μεταφέρει στην καρδιά της μάχης και μετατρέπεται σε real time strategy game, όπου δίνουμε οδηγίες στις μονάδες μας.

Το Napoleon, λοιπόν, μας τοποθετεί στη θέση του διάσημου Γάλλου στρατηγού και μας επιτρέπει να βιώσουμε την πορεία του στο χρόνο, από τα πρώτα βήματά του στην Κορσική έως το περίφημο Βατερλό. Προκειμένου να πετύχει το στόχο αυτό, μας προσφέρονται τέσσερις campaigns, που καθεμία είναι αφιερωμένη σε μία συγκεκριμένη περίοδο της «καριέρας» του Ναπολέοντα.

Κατ’ αρχάς, το πρώτο πράγμα που θα διαπιστώσουμε είναι ότι οι γύροι πλέον διαρκούν δύο βδομάδες και όχι έξι μήνες, όπως γινόταν παλαιότερα. Απόλυτα λογικό, γιατί σε διαφορετική περίπτωση δεν θα ήταν εφικτή η ιστορική πιστότητα που επιχειρείται στις campaigns. Πέρα, όμως, από το θέμα της ιστορικής ακρίβειας, η μετάβαση σε γύρους δύο βδομάδων επηρεάζει και το ρόλο που παίζουν οι εποχές του χρόνου. Ετσι, για παράδειγμα, ο χειμώνας διαρκεί πολύ περισσότερο, που συμβάλλει στην αίσθηση του ρεαλισμού και μας αναγκάζει να προσχεδιάσουμε κάθε κίνησή μας.

Και για ποιο λόγο, θα ρωτήσετε, παίζουν τόσο σημαντικό ρόλο οι εποχές; Γιατί πλέον εισάγεται στο παιχνίδι το Attrition (κάτι σαν «φθορά»). Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη συνεχώς τις καιρικές συνθήκες, διότι σε διαφορετική περίπτωση οι συνέπειες θα είναι δυσχερέστατες. Οταν τα στρατεύματά μας κινούνται σε συνθήκες ψύχους ή υπερβολικής ζέστης (όπως, για παράδειγμα, στην έρημο), αρχίζουν να μετράνε απώλειες, καθώς στρατιώτες θα αφήνουν την τελευταία πνοή τους κάπου στην πορεία. Αρα απαιτείται πολύ προσεκτικός σχεδιασμός οποιασδήποτε εκστρατείας μας. Σκεφτείτε να έχετε ετοιμάσει έναν πολυπληθή στρατό, προκειμένου να κινηθείτε εναντίον της Ρωσίας, για παράδειγμα, και όταν πλέον φτάσετε στην πόρτα της Μόσχας να έχει μείνει ένα πενιχρό κομμάτι του, εξαιτίας του παγετού. Πολλές φορές στην Ιστορία, άλλωστε, έχουμε δει το ίδιο σενάριο.

Ο τομέας που έχει δεχτεί σημαντική αναβάθμιση είναι αυτός των γραφικών. Αν και πάντα τα TW games φημίζονταν για την εμμονή στη λεπτομέρεια και την άψογη εικαστική απεικόνιση, εδώ, στο Napoleon, όλα έχουν ανέβει ένα «κλικ» πιο πάνω. Στο χάρτη είναι ορατές αρκετές βελτιώσεις, ειδικά στον τρόπο με τον οποίο περνάνε οι εποχές (τα φύλλα γίνονται πορτοκαλί, τα βουνά ασπρίζουν από τα χιόνια), ενώ υπάρχει σαφώς μεγαλύτερη λεπτομέρεια στο καθετί. Εκεί που δίνει ρέστα, βέβαια, το Napoleon είναι την ώρα της μάχης, είτε μιλάμε για ξηρά είτε για θάλασσα. Η έμφαση ακόμα και στα πιο μικρά details είναι συγκλονιστική, ενώ ο ρεαλισμός και η αληθοφάνεια βρίσκονται σε δυσθεώρητα ψηλά επίπεδα. Απολαυστικά είναι και τα διάφορα εφέ, όπως οι καπνοί και τα καιρικά φαινόμενα, ενώ προσωπική μου αγαπημένη στιγμή είναι όταν, ζουμάροντας στην προέλαση των πεζικάριών μου, τα κανόνια βαράνε από πίσω, με την κάμερα να τρέμει! Κάθε φορά που θα βουτάτε στην κόλαση της μάχης θα βλέπετε και κάτι νέο που θα σας εκπλήσσει, όπως, για παράδειγμα, κάποιο άλογο να τρέχει μακριά από τη μάχη, σέρνοντας το νεκρό καβαλάρη του.

Κλείνοντας, πρέπει να ομολογήσω ότι το Napoleon μού άφησε μία γλυκόπικρη γεύση. Είμαι fan της σειράς των TW games, το Empire το λάτρεψα, αλλά θεωρώ ότι ο τίτλος που παρουσιάζουμε εδώ δεν έχει να προσφέρει κάτι πραγματικά ρηξικέλευθο. Στην ουσία ένιωθα ότι έπαιζα μία ελαφρώς παραλλαγμένη έκδοση του Empire, απλώς με campaigns και συγκεκριμένα objectives. Τονίζω ξανά ότι μου άρεσε η συγκεκριμένη δομή, καθώς προσφέρει αρκετή δόση αγωνίας και αλλάζει και σε κάποιο βαθμό τον τρόπο σχεδιασμού μας, αλλά μέχρι εκεί. Απλώς, αν δεν σας άρεσε το Empire, δεν νομίζω ότι θα βρείτε κάτι που θα σας «κερδίσει» στο Napoleon.

Μπορείτε να διαβάσετε το πλήρες review στο τεύχος 246 του PC Master (Απρίλιος 2010).

Γράψτε τα Σχόλια σας ...
Για να κάνετε σχόλιο πρέπει να κάνετε login στο Forum
Ανάπτυξη:  Creative Assembly
Έκδοση:  SEGA
Διάθεση:  Zegetron
Είδος:  Strategy
Παίκτες:  8
Επισκεφτείτε το επίσημο Website
Ελάχιστες Απαιτήσεις:  Επεξεργαστής στα 2,3GhZ, RAM 1GB (2GB για ...