Γράφει ο Νικόλας Κάκκος
Απο το τεύχος 246 του PCMaster

Καλώς ήλθατε στον κόσμο του Just Cause 2. Στο sequel του πρώτου παιχνιδιού (που κυκλοφόρησε το 2006), υποδυόμαστε -ξανά- τον ανυπέρβλητο Rico Rodriguez, πράκτορα των black ops της CIA. Τι εστί Rico; Απλώς φανταστείτε ένα μείγμα James Bond, Rambo, Tony Montana με ολίγη από Che Guevara και Antonio Banderas. Γοητευτικός με τις κυρίες, επικίνδυνος με τους κυρίους.

Ξεκινάμε φτάνοντας στο Panau, μία φανταστική εκδοχή κάποιου σύγχρονου ασιατικού νησιωτικού συμπλέγματος. Ο μέχρι πρότινος ηγέτης της χώρας Papa Panay αποτελεί παρελθόν, και πλέον τα ηνία έχει αναλάβει ο γιος του, Baby Panay, ο οποίος, σύμφωνα με φήμες, δολοφόνησε τον πατέρα του προκειμένου να αναρριχηθεί στην εξουσία. Ο Baby Panay, λοιπόν, άρχισε να εξουσιάζει με σιδηρά πυγμή, καταπιέζοντας τους φτωχούς κατοίκους, ενώ ταυτόχρονα ακολουθεί και μία γενικότερη στάση απομονωτισμού, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων του τους δυτικούς, και κυρίως τις ΗΠΑ. Οπως είναι λογικό, μία τέτοια κατάσταση δεν αρέσει καθόλου στην Ουάσινγκτον, και αποφασίζουν να στείλουν έναν από τους πλέον έμπειρους πράκτορες στο Panau, ινκόγκνιτο φυσικά, προκειμένου να ελέγξει την κατάσταση. Το όνομα αυτού; Tom Sheldon.

Σας θυμίζει κάτι το όνομα; Ο Tom Sheldon ήταν εκείνος που μας καθοδηγούσε στο πρώτο Just Cause και παράλληλα είναι και μέντορας/δάσκαλός μας. Ο κύριος Tom, λοιπόν, ξαφνικά… εξαφανίζεται. Χάνεται κάθε επικοινωνία με τη CIA και όλοι φοβούνται τα χειρότερα. Οχι αν ζει ή αν έχει πεθάνει. Μήπως, όμως, έχει γίνει rogue agent, περνώντας στο απέναντι στρατόπεδο. Και κάπου εδώ μπαίνουμε εμείς ως Rico Rodriguez στο κόλπο. Ηρθε η ώρα να βγάλουμε το φίδι από την τρύπα και μας στέλνει η CIA στο Panau, από τη μία για να εντοπίσουμε τον Sheldon και από την άλλη για να τρίξουμε τα δόντια στον Baby Panay.

Εντάξει, η πλοκή δεν διεκδικεί και… Oscar, αλλά, πιστέψτε με, θα είναι το τελευταίο που θα σας απασχολήσει. Υπάρχουν μεν ενδιαφέροντες χαρακτήρες, κάποιες εκπλήξεις στο σενάριο, αλλά εδώ τον πρώτο λόγο έχουν άλλα, ίσως πιο ενδιαφέροντα πράγματα. Οπως η καταστροφή, ας πούμε.

Το Just Cause 2 είναι ένα 3rd person action game σε έναν open κόσμο. Σκεφτείτε «ντοπαρισμένο Grand Theft Auto, βουτηγμένο στην αδρεναλίνη, σε ειδυλλιακό setting» και θα έχετε πέσει μέσα. Στην ουσία το παιχνίδι μάς δίνει έναν ψηφιακό παιδότοπο, με πολλά και διάφορα καλούδια, και μας λέει «κάνε ό,τι τραβάει η ψυχή σας».

Οι αποστολές που μας ανατίθενται δεν ξεφεύγουν από την πεπατημένη, η πρωτοτυπία σπανίως δηλώνει παρούσα, και όλα καταλήγουν σχεδόν πάντα στον όλεθρο. Ευκόλως εννοούμενο είναι ότι σε κάθε αποστολή, όσο απλή και αν είναι, υπάρχουν διάφοροι τρόποι που μπορούμε να προσεγγίσουμε τα objectives μας και μόνος περιοριστικός παράγων είναι -συνήθως- η ίδια η φαντασία μας. Και εδώ είναι που έγκειται η πραγματική διασκέδαση του παιχνιδιού: Οχι στα objectives αυτά καθαυτά, αλλά στο πώς θα τα ολοκληρώσουμε.

Ο χειρισμός του Just Cause 2 είναι αξιοπρεπέστατος, και ας έχει ορισμένα μικροπροβλήματα (που φωνάζουν από μακριά “console port”). Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν πρόκειται να έχετε κάποιο πρόβλημα, ενώ, για την ιστορία, σας ενημερώνω πως το έπαιξα με gamepad. Τα δε οχήματα χαρακτηρίζονται από άψογη συμπεριφορά, ενώ οι συνθήκες του εδάφους παίζουν σημαντικό ρόλο και υπάρχει ρεαλιστικότατο σύστημα ζημιών. Πάντως, σε γενικές γραμμές, τόσο ο χειρισμός όσο -κυρίως- και οι μηχανισμοί του gameplay θα σας αφήσουν μία άριστη αίσθηση και όλα νιώθουν «σωστά» και φυσικά.

Τα γραφικά του Just Cause 2 είναι καταπληκτικά, απλά. Χρησιμοποιείται η Avalanche Engine, μία πολύ πιο εξελιγμένη μορφή της μηχανής που υπήρχε στο πρώτο Just Cause, και εφαρμόζονται ορισμένες ιδιαίτερα εξεζητημένες τεχνικές, ενώ είναι και απολύτως 3D Vision Ready. Το συνολικό αποτέλεσμα είναι συγκλονιστικό, και μολονότι μιλάμε για έναν τίτλο που κυκλοφορεί και στις κονσόλες, η PC έκδοση πραγματικά δείχνει τα δόντια της. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που θα μείνετε με το στόμα ανοιχτό, με την οπτική πανδαισία που αντικρίζετε να κοντράρει με αξιώσεις ακόμα και «μεγαθήρια» όπως το Crysis.

Βέβαια, δεν είναι όλα ρόδινα, όπως ίσως θα υποψιάζεστε. Για να απολαύσετε όλα τα παραπάνω, θα χρειαστείτε βεβαίως ένα αρκετά ισχυρό μηχάνημα, ειδικά όταν τα settings είναι στο… τέρμα. Ευτυχώς, όμως, μας προσφέρονται αρκετές επιλογές προκειμένου να φέρουμε το παιχνίδι στα μέτρα μας, χωρίς μάλιστα να αλλοιώνεται σε τραγικό βαθμό το τελικό αποτέλεσμα, ενώ υπάρχει και benchmarking tool. Προσοχή: Επειδή το παιχνίδι χρησιμοποιεί το πρότυπο directx10, αν έχετε Windows XP καλό θα είναι να ξεχάσετε το Just Cause 2.

Από το πουθενά σχεδόν, το Just Cause 2 έρχεται με αξιώσεις για να διεκδικήσει ένα διόλου ευκαταφρόνητο κομμάτι του χρόνου σας, και αξίζει κάθε λεπτό που θα ασχοληθείτε μαζί του. Σε πολλούς από εσάς ίσως να φανεί αρκετά υπερβολικό, «τραβηγμένο από τα μαλλιά» που λέμε, αλλά προσφέρει απλόχερα κάτι που σήμερα σπανίζει: Διασκέδαση, διασκέδαση και πάλι… διασκέδαση.

Μην παραλείψετε να διαβάσετε το πλήρες review στο τεύχος 246 του PC Master (Απρίλιος 2010).

Γράψτε τα Σχόλια σας ...
Για να κάνετε σχόλιο πρέπει να κάνετε login στο Forum
Ανάπτυξη:  Eidos Interactive
Έκδοση:  Square Enix
Διάθεση:  Centric
Είδος:  Action
Παίκτες:  1
Επισκεφτείτε το επίσημο Website
Ελάχιστες Απαιτήσεις:  Διπύρηνος επεξεργαστής στα 3GHZ, RAM...