Γράφει ο Γιώργος Δεμπεγιώτης
Απο το τεύχος 246 του PCMaster

Το πρώτο Bioshock ανήκει στα παιχνίδια που το σενάριο αποτελεί σημαντικότατο κομμάτι στην όλη εμπειρία και, φυσικά, το sequel δεν θα μπορούσε να μην επαναλάβει κάτι τέτοιο. Στο Bioshock 2, λοιπόν, βρισκόμαστε οκτώ χρόνια μετά τα γεγονότα του πρώτου παιχνιδιού και την πτώση του δικτάτορα Andrew Ryan από τον πρωταγωνιστή Jack.

Τα πράγματα στη Rapture έχουν αλλάξει αρκετά από τότε, καθώς στην εξουσία έχει ανέβει μία σατανική γυναίκα ονόματι Sofia Lamb, ψυχολόγος στο επάγγελμα, η οποία έχει αλλάξει άρδην ολόκληρη τη φιλοσοφία της πόλης. Από εκεί που επί Ryan το καθεστώς ήταν καθαρά δικτατορικό και με πίστη μόνο στη δυνάμεις κάθε κατοίκου ξεχωριστά, η Lamb έχει πετύχει το ακριβώς αντίθετο, καθώς κηρύττει ότι μόνο με συλλογική προσπάθεια ο λαός της Rapture έχει τη δύναμη να βγει από το τέλμα και να αναγεννηθεί, και ότι τα υπέρμετρα «εγώ» των πολιτών που επιβράβευε ο Ryan ήταν αυτά που οδήγησαν την πόλη στην πτώση της. Η προπαγάνδα της είναι δίχως άλλο πολύ επιτυχημένη και ο περισσότερος (αν όχι όλος) πληθυσμός της Rapture υπακούει τυφλά σε κάθε της εντολή.

Εσείς παίρνετε το ρόλο ενός Big Daddy, όχι κάποιου τυχάρπαστου όμως, αλλά ενός ξεχωριστού Big Daddy με την κωδική ονομασία «Subject Delta», ο οποίος για κάποιο μυστήριο λόγο σκέφτεται και δρα μόνος του, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους Big Daddies που αποτελούν απλά υποχείρια της Lamb. Σκοπός του αυτόνομου Big Daddy είναι να βρει τη χαμένη του Little Sister Eleanor, με την οποία έχει μία συναισθηματική εξάρτηση και τυγχάνει να είναι «κόρη» της Sofia Lamb. Στην εισαγωγή, μάλιστα, του παιχνιδιού βλέπουμε τον αποτρόπαιο τρόπο με τον οποίο ο Big Daddy μας χάνει τη Little Sister από τα χέρια της Lamb και μας είναι αρκετός για να τη μισήσουμε από το πρώτο λεπτό. Οπως είναι αναμενόμενο, τα πράγματα δεν είναι όπως αρχικά φαίνονται.

Ξεκινώντας το κυρίως παιχνίδι, θα νιώσετε ότι δεν πέρασε μία μέρα από την ημέρα που ολοκληρώσατε το παρθενικό ταξίδι σας στη Rapture. Οι βασικοί μηχανισμοί παραμένουν ως έχουν, ενώ, παρόλο που ελέγχετε έναν «ογκόλιθο» με ένα τρυπάνι αντί για δεξί χέρι, όπως είναι ο Big Daddy σας, με χαρά θα διαπιστώσετε ότι είναι ιδιαίτερα ευκίνητος και γρήγορος.

Ο χειρισμός είναι άμεσος, ακριβής και σε λίγα λεπτά θα μπείτε άμεσα στο κλίμα, ενώ συχνά το παιχνίδι φροντίζει να σας υπενθυμίζει τις βασικές ενέργειες που πρέπει να κάνετε προκειμένου να συνεχίσετε. Ενα παράπονο που έχουμε εδώ είναι ότι το παιχνίδι είναι γραμμικό: δεν υπάρχει η δυνατότητα να επιστρέψετε σε κάποιο level αν φύγετε, οπότε σιγουρευτείτε ότι έχετε ολοκληρώσει το έργο σας πριν να προχωρήσετε. Στην ουσία το έργο σας καθαυτό είναι να ψάχνετε σπιθαμή προς σπιθαμή κάθε level, να μαζεύετε μαγνητόφωνα με ηχογραφημένα μηνύματα τα οποία ακούτε, και «ξετυλίγεται» έτσι το μυστήριο πίσω από τη νέα περιπέτειά σας στη Rapture, να σκοτώνετε κάθε splicer που είχε την κακή τύχη να βρεθεί στο δρόμο σας και, φυσικά, να «βελτιώσετε» τον εαυτό σας και τις ικανότητές σας αποκτώντας plasmids και tonics μέσω της πολύτιμης ουσίας Adam.

Οσον αφορά στα γραφικά του παιχνιδιού, το Bioshock 2 δεν καταφέρνει να εντυπωσιάσει με την πρώτη ματιά. Υπάρχουν αρκετά εντυπωσιακά εφέ (όπως το εφέ του νερού και μερικά plasmids), καλοσχεδιασμένα περιβάλλοντα, οι διάφοροι splicers που θα συναντήσετε είναι «όμορφα» φρικιαστικοί, αλλά η εξέλιξή τους σε σχέση με το πρώτο παιχνίδι είναι ελάχιστη, δίνεται η εντύπωση ότι το πρωτότυπο κυκλοφόρησε δύο μήνες πριν και το sequel αποτελεί απλώς ένα DLC. Ευτυχώς που οι δημιουργοί του παιχνιδιού έχουν κάνει πολύ καλή δουλειά στο αρτιστικό κομμάτι, που δίνουν έναν έντονο τόνο προσωπικότητας στο παιχνίδι και, στην τελική, δεν ενοχλεί η σχετικά παρωχημένη μηχανή που χρησιμοποιείται (μία «πειραγμένη» έκδοση της Unreal Engine 2.5), ενώ θετικό στοιχείο αποτελεί το γεγονός ότι είναι αρκετά ελαφρύ, ακόμα και όταν μαζεύονται πολλοί εχθροί μαζί στην οθόνη, έτσι ώστε να λειτουργεί απροβλημάτιστα και σε παλαιότερης τεχνολογίας μηχανήματα.

Συμπέρασμα: το Bioshock 2 είναι ένα αξιοπρεπές sequel ενός από τους καλύτερους τίτλους που έχουν εμφανιστεί στις οθόνες μας. Δεν ενθουσιάζει όπως το πρώτο, δεν ανακαλύπτει εκ νέου τη φωτιά, όμως αποτελεί έναν δυνατό τίτλο, που δύσκολα θα απογοητεύσει όποιον αποφασίσει να ασχοληθεί μαζί του. Και μία ακόμη «βουτιά» στον εφιαλτικό κόσμο της Rapture δεν μας ακούγεται καθόλου άσχημη ιδέα...

Διαβάστε το πλήρες review στο τεύχος Απριλίου (246) του PC Master.

Γράψτε τα Σχόλια σας ...
Για να κάνετε σχόλιο πρέπει να κάνετε login στο Forum
Ανάπτυξη:  2K Games
Έκδοση:  2K Games
Διάθεση:  Not Available
Είδος:  Action
Παίκτες:  10
Επισκεφτείτε το επίσημο Website
Ελάχιστες Απαιτήσεις:  Intel Pentium 4 530 3GHz ή AMD 64 3800+ 2,4GHz, 2GB RAM, GP...