Γράφει ο Μάνος
Απο το τεύχος 244 του PCMaster

Είναι αδιαμφισβήτητο το γεγονός ότι, μέσα στα χρόνια της εξέλιξης των PC games και των λειτουργικών της Microsoft, δυστυχώς -αν και ίσως αναπόφευκτα- χάθηκε η συμβατότητα ανάμεσά τους (κάνοντας τον όρο “IBM PCs and compatibles” να μοιάζει μάλλον αστείος!), με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να χαρούμε πολλά από τα διαμάντια του παρελθόντος στα σημερινά μας λειτουργικά. Ετσι, ψάχνουμε patches, updates, λύσεις μέσω emulation και πάσης φύσεως τρόπους για να τα δούμε επιτέλους να τρέχουν στο σημερινό super-duper PC μας. Και μπορεί για κάποια από αυτά -ειδικά για τα DOS παιχνίδια- να έχουν προκύψει πολύ αξιόλογες λύσεις, όπως τα γνωστότατα Dosbox και ScummVM, αλλά για κάποια άλλα εξακολουθεί να είναι όνειρο θερινής νυκτός η ομαλή αναπαραγωγή τους. Μήπως όμως ξεχνάμε την πιο απλή λύση;

Ποια είναι αυτή; Απλούστατα, το παλιό PC μας, ο παροπλισμένος μας Pentium 3, ακόμη και Pentium 2. Είναι μακράν ο καλύτερος τρόπος για να ξαναπαίξουμε τα games παλαιότερων ετών που θυμόμαστε κι αγαπήσαμε ή που ενδεχομένως δε προλάβαμε καν να δούμε, αν είμαστε νεότεροι σε ηλικία. (Σε αυτή την περίπτωση, βασιζόμαστε στο παλιό PC του αδελφού ή της αδελφής μας.) Αν όμως δεν έχουμε ένα PC με τα χαρακτηριστικά αυτά, το κόστος για να συνθέσουμε κάτι τέτοιο είναι πραγματικά αστείο πλέον. Βρίσκοντας ποιοτικά -μεταχειρισμένα, εννοείται- εξαρτήματα, που λειτουργούν ομαλά μεταξύ τους, αποφεύγοντας τις... κακοτοπιές -όπως κάποιες motherboards με τα δύστροπα chipsets της SiS, που είναι πολύ πιθανό να μας ταλαιπωρήσουν με τις «ιδιοτροπίες» τους-, κι έχοντας βέβαια αρκετή όρεξη για να θυμηθούμε την τέχνη της συναρμολόγησης… αρχαιολογικού τύπου hardware (ποιος ξεχνάει άραγε τις ψήκτρες των Pentium III και τον απαράδεκτο τρόπο ασφάλισης αυτών στη motherboard;), μπορούμε μέσα σε πολύ μικρό διάστημα να επιτύχουμε το σκοπό μας. Ενδεικτικά, λοιπόν, ένας PII με motherboard που φέρει το BX440 chipset ή αντίστοιχα ένας PIII και μια motherboard με το i815 αποτελούν έξοχες επιλογές, μια 15άρα CRT οθόνη είναι ό,τι πρέπει (άλλωστε παιχνίδια με ανάλυση 320x200 σε 19άρα οθόνη είναι απλά δράμα!), 256MB RAM είναι αρκετά για τη δουλειά που θέλουμε (περισσότερα σε περιβάλλον Windows 98 μάλλον πρόβλημα θα προκαλέσουν παρά θα δώσουν κάτι επιπλέον στο σύστημά μας), ενώ 1-2 δίσκοι μικρής χωρητικότητας, ένα floppy drive κι ένα τυπικό DVD-ROM θα μας φτάσουν για να εγκαταστήσουμε όσα παιχνίδια θελήσουμε. Από εκεί και πέρα, μια κάρτα ήχου σαν τη Soundblaster PCI 128 ή τη Live 5.1 (φυσικά και καμιά πανάρχαια ISA καρτούλα, αν η μητρική μας διαθέτει την αντίστοιχη θύρα, αν και αυτές έχουν εξαφανιστεί προ καιρού), μια AGP κάρτα γραφικών της σειράς “4” της nVidia ή της αντίστοιχης “9” της ATi, συνδυαζόμενη μάλιστα με μια PCI Voodoo καρτούλα για εκείνα τα δυνατά και ξεχωριστά Glide games του παρελθόντος, θα ολοκληρώσουν ένα σύστημα ικανό να τα φέρει εις πέρας σχεδόν με οποιοδήποτε -προ XP εποχής- παιχνίδι του αναθέσουμε να τρέξει. Στην τελευταία αυτή περίπτωση, της συνύπαρξης δύο καρτών γραφικών, αν η Voodoo καρτούλα είναι της σειράς “3” ή μεταγενέστερη, λειτουργώντας ως αυτόνομη κάρτα κι όχι ως επιταχυντής 3D γραφικών, σαν τις Voodoo/Voodoo 2, μπορούμε μέσα από το BIOS να ορίσουμε ποια εκ των δύο θα λειτουργεί ως primary, εξαλείφοντας την πιθανότητα να υπάρξει το παραμικρό πρόβλημα μεταξύ τους. Μίλησε κανείς για τροφοδοτικό και κουτί; Ελάτε, τώρα, ένα σοβαρό 350άρι θα αποδειχθεί υπεραρκετό για να δώσει ζωή σε όλα τα παραπάνω, ενώ το κουτάκι, όπως είναι κατανοητό, είναι καθαρά θέμα δικής μας επιλογής και γούστου. Οτιδήποτε επιπλέον των παραπάνω, όπως κάρτα δικτύου, κάρτα τηλεόρασης ή/και πάσης φύσεως “περίεργοι” IDE/SCSI controllers υπό μορφή PCI καρτών, ασφαλώς δε θα μας χρειαστούν, οπότε είτε τα αφαιρούμε, αν υπάρχουν, είτε δεν τα αναζητούμε καν.

Στο σημείο αυτό είναι απαραίτητο να τονιστεί ότι, κατά την πιθανή αναζήτηση εξαρτημάτων, “συλλεκτικό” hardware και λοιπές αστείες καταστάσεις φυσικά δεν αρμόζουν σε ένα ξύπνιο PCMaster-ικό λαγωνικό και δεν αξίζουν της προσοχής σας. Με άλλα λόγια, αν δείτε κάποιον να ζητάει 40 και 50 ευρώ για μια δήθεν σπάνια κάρτα γραφικών ή κάτι ανάλογο, απλά αγνοήστε τον χωρίς δεύτερη σκέψη.

Επειτα λοιπόν από τη συγκέντρωση και τη συναρμολόγηση των εξαρτημάτων μεταξύ τους, θα είμαστε σε θέση να προχωρήσουμε σε εγκατάσταση των Win 98 Second Edition (κατά προτίμηση), όπου εκεί θα έχουμε διαθέσιμο και το ξεχασμένο DOS περιβάλλον, για να τρέξουμε ακόμη πιο παλιά παιχνίδια. Αν νιώθουμε.. πολύ retro βέβαια και θέλουμε να έχουμε κάθε περιβάλλον στην αυθεντική μορφή του, σίγουρα θα μας ξυπνήσει πολλές μνήμες η εγκατάσταση “καθαρού” DOS σε έναν από τους δίσκους μας!

Οσα αναφέρονται παραπάνω δεν βασίζονται σε απλή θεωρία, αλλά τα έχω προσωπικά μετουσιώσει σε πράξη. Φτάνοντας κατά το παρελθόν σε σημείο απελπισίας και μεγάλου εκνευρισμού βλέποντας παλιά παιχνίδια να πηγαίνουν υπερβολικά γρήγορα σε σύγχρονα μηχανήματα, άλλα να μην αναγνωρίζουν μεταγενέστερες κάρτες γραφικών κι εκδόσεις του DirectX και κάποια άλλα να... αντιπαθούν τις σύγχρονες CPUs και τις νέες γραμμές εντολών αυτών, αποφάσισα να ξαναδώ το Commandos της Pyro Studios, το Mortal Kombat Trilogy της Midway, το Ultimate Race Pro της Kalisto, το Screamer Rally, το Dark Forces, το Phantasmagoria II, το Pandora Directive και πολλά άλλα παιχνίδια, όπως ακριβώς είχαν δημιουργηθεί για να παίζουν. Χωρίς εξομοίωση μέσω τρίτων utilities, χωρίς patches και updates αμφιβόλου αποτελεσματικότητας και σίγουρα άνευ πολλαπλών crashes στο desktop, κατά την απόπειρά μου να τα τρέξω σε περιβάλλον XP / Vista / Win 7. Κι ομολογώ ότι δεν το μετάνιωσα καθόλου!

Μόνο πρόβλημα σε όλη αυτή τη διαδικασία τελικά είναι ότι πρέπει να διαθέσετε τον ανάλογο χώρο στο σπίτι σας για ένα επιπλέον PC, κάτι που μπορεί να μην αρέσει καθόλου στη μητέρα/συγκάτοικο/σύζυγό σας. Αυτό όμως είναι κάτι που θα κληθείτε εσείς να λύσετε, εγώ ευτυχώς τα κατάφερα και σε αυτό!

Γράψτε τα Σχόλια σας ...
Για να κάνετε σχόλιο πρέπει να κάνετε login στο Forum