Γράφει ο Πέτρος Κυπραίος
Απο το τεύχος 40 του PCMaster

Αν και όσοι γεννήθηκαν στη δεκαετία του ’90 ενδέχεται να μη γνωρίζουν και πολλά πράγματα για τον Commodore 64, εμείς οι λίγο μεγαλύτεροι δεν θα ήταν υπερβολή να τον χαρακτηρίζαμε ως το θρύλο του home computing, που δίδαξε σε εκατομμύρια gamers τη χαρά της ενασχόλησης με τους προσωπικούς υπολογιστές. Μέσα από την μπλε οθόνη της Basic με τον τρεμάμενο κέρσορα αλλά και το αξέχαστο αργό κασετόφωνο, οι περισσότεροι gamers των eighties ταξίδεψαν σε κόσμους που μέχρι πρότινος δεν μπορούσαν καν να φανταστούν ότι υπήρχαν (μεταξύ αυτών και ο γράφων). Το Emulator’s Corner αποτίνει έναν φόρο τιμής στο σύστημα που κυριάρχησε στον κόσμο των video games τουλάχιστον μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’80, δηλαδή μέχρι την περίοδο που έκαναν την εμφάνισή τους τα πρώτα 16-bit συστήματα…

Ας ταξιδέψουμε πίσω στο χρόνο, και συγκεκριμένα στις αρχές της δεκαετίας του ’80, μία εποχή που στον κόσμο των ηλεκτρονικών υπολογιστών θα μπορούσε κάλλιστα να χαρακτηριστεί ως η περίοδος των «μεγάλων ανακαλύψεων». Σε αυτά τα χρόνια που χαρακτηρίζονται από τις καινοτόμες και ρηξικέλευθες ιδέες παρατηρούμε την ανάδυση (αλλά και πολλές φορές και την ξαφνική πτώση) δεκάδων εταιρειών κατασκευής και σχεδιασμού ηλεκτρονικών υπολογιστών. Ο ανταγωνισμός είναι πραγματικά τεράστιος, με τις αγορές της Βρετανίας και των Η.Π.Α. να πρωταγωνιστούν και να επιδίδονται σε έναν συνεχή αγώνα δρόμου για το ποια από τις δύο θα καταφέρει να αποσπάσει το μερίδιο της άλλης. Πολλές φορές, συστήματα που έκαναν «θραύση» στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, όταν έφταναν στη Γηραιά Ηπειρο δεν κατάφερναν να πουλήσουν παρά μόνο μερικές εκατοντάδες μονάδες (και το αντίστροφο). Ωστόσο, μέσα σε αυτή τη «θάλασσα» των εταιρειών κατασκευής personal computers, υπήρξαν και αυτές που κατόρθωσαν όχι μόνο να επιπλεύσουν αλλά και να ανέβουν στον αφρό. Μία εξ αυτών ήταν και η μυθική Commodore του Jack Tramiel, η οποία είχε κάνει αισθητή την παρουσία της από τα τέλη της δεκαετίας του ’70 με την αλησμόνητη σειρά προσωπικών υπολογιστών PET.

O Jack Tramiel και οι συνεργάτες του, συνειδητοποιώντας τις διαθέσεις της αγοράς, που εμφανώς στρέφονταν προς τα συστήματα εκείνα που θα μπορούσαν να συνδυάσουν την ψυχαγωγία με την εκπαίδευση, κατάλαβε πολύ καλά πως θα έπρεπε να ρίξει το βάρος προς αυτή την κατεύθυνση. Παρόλα αυτά, η συνεχής άνοδος των κονσολών φανέρωνε πως, εάν ένα σύστημα δεν κατόρθωνε να κάνει αισθητή την παρουσία του στον τομέα των βιντεοπαιχνιδιών, τότε ήταν σχεδόν καταδικασμένο σε αποτυχία. Μέσα από αυτές τις σκέψεις και κατευθύνσεις γεννήθηκε η ιδέα της ανάπτυξης του Commodore VIC-20, ενός συστήματος που βασιζόταν στους άξονες ψυχαγωγίας και εκπαίδευσης και μπορούσε έτσι να τραβήξει την προσοχή των χρηστών που άνηκαν στη χαμηλή και μεσαία κατηγορία.

Share
Γράψτε τα Σχόλια σας ...
devil ride
θα προτιμουσα βεβαια κατι αλλο απο το screenshot του double dragon στην αρχη.. το συγκεκριμενο conversion της melbourne house στον c64 ηταν...για κλαμματα..ολα τα sprites ειχαν το ιδιο υψος-ακομα κ ο bobo!!... οι χαρακτηρες ηταν λες κ τους ειχαν κοψει στη μεση (τα 8 sprites tou c64 γινοντουσαν 4 χαρακτηρες οποτε κ ΠΟΤΕ δεν βλεπατε πανω απο 4 ανθρωπακια ταυτοχρονα ).. ηταν πανδυσκολο να κανεις παραπανω απο 2 κινησεις..(ανευ δικαιολογιας-στο speccy πως πετυχε;; )κ το μονο που αξιζε ηταν τα backgrounds του παιχνδιου...δε βαζατε το renegade καλυτερα;;; devi
23/02/2010 00:20
Για να κάνετε σχόλιο πρέπει να κάνετε login στο Forum