Αρχή > PCM Reviews > Action > Modern Warfare 2
One Man Army

Ξεκινώντας το παιχνίδι, μας προσφέρονται τρεις επιλογές: το single player campaign, το multiplayer βεβαίως, ενώ έχει προστεθεί και ένα τρίτο game mode, το Spec Ops, μία σειρά από προκλήσεις με συγκεκριμένα objectives, τα οποία μπορούμε να παίξουμε μόνοι μας ή co-op με κάποιο φίλο μας. Πρώτη στάση μας, εννοείται, είναι η single player campaign.

Η campaign του MW2 συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε το πρώτο παιχνίδι της σειράς. Μετά την εξόντωση του Zahkaev, ο οποίος πλέον αντιμετωπίζεται ως λαϊκός ήρωας στη Ρωσία, ο πνευματικός διάδοχός του, ο Makarov, αποτελεί το νέο στόχο μας. Ο συγκεκριμένος κύριος είναι πολύ πιο αδίστακτος σε σύγκριση με τον «προκάτοχό» του, δίχως ίχνος ηθικών αναστολών… Δεν πρόκειται να σας εκμυστηρευτώ τίποτε άλλο για το story του παιχνιδιού, προκειμένου να μη σας χαλάσω την έκπληξη (και πιστέψτε με, θα εκπλαγείτε σε πολλά σημεία…). Μιλάμε, πάντως, για πλοκή αντάξια κάποιας χολιγουντιανής blockbuster ταινίας, ενώ σε ορισμένα τμήματα του παιχνιδιού θα σας έρθουν στο μυαλό σκηνές που έχετε παρακολουθήσει στον κινηματογράφο. Ουσιαστικά, περνάμε από όλα σχεδόν τα «θερμά σημεία» του πλανήτη, με τη συνοδεία κάποιων γνώριμων (και μη) χαρακτήρων, και ζούμε τον όλεθρο του πολέμου.

Τελικά, η επιλογή της IW να κινηθεί σε πιο σύγχρονα αφηγηματικά μονοπάτια αποδεικνύεται «λίρα εκατό», αφού της επιτρέπει να ξεφύγει από τα στενά όρια που επιβάλλει η ιστορική πραγματικότητα (όπως ο Β’ Π.Π.) και να μας παρουσιάσει μία εναλλακτική οπτική της τρέχουσας παγκόσμιας τάξης πραγμάτων, εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, έστω και αν δεν αποφεύγονται κάποια κλισέ. Απλώς, μην περιμένετε ρεαλισμό και ακρίβεια, εδώ τον πρώτο λόγο έχει η αχαλίνωτη δράση, με το “story” να αποτελεί συνήθως τη δικαιολογία για το χάος που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας.

Πάντως, βαδίζοντας στα χνάρια του πρώτου MW, που έθεσε νέα standards για τον τρόπο που εκτυλίσσεται μία ιστορία στα πλαίσια ενός FPS, το MW2 κατορθώνει το αδιανόητο: Ξεπερνά τον προκάτοχό του σχεδόν σε όλα τα σημεία, κατά την ταπεινή άποψή μου, προσφέροντάς μας μία συγκλονιστική εμπειρία, με πολύ δυνατές σκηνές, με ανατροπές, απορροφώντας μας κυριολεκτικά στον κόσμο του. Η δράση είναι απλώς καταιγιστική, δεν σε αφήνει να πάρεις ανάσα, και μοιάζει με μία απίστευτα διασκεδαστική βόλτα σε ένα roller-coaster. Φυσικά, δεν λείπουν και οι υπερβολές (ειδικά κάποια ψυχροπολεμικά «κολλήματα»), αλλά το παιχνίδι θα σας αιχμαλωτίσει και σε πολλές περιπτώσεις θα σας κάνει να σκεφτείτε πόσο ομιχλώδες είναι το παγκόσμιο σκηνικό. Παράλληλα, καταφέρνει να σας μεταδώσει ισχυρά συναισθήματα: Τα όσα λέει, για παράδειγμα, πριν από την τελευταία αποστολή ο *δεν μπορώ να αποκαλύψω το όνομά του*, θα σας κάνουν να μπείτε σαν λυσσασμένα σκυλιά στην τελική μάχη.

Ολα καλά, λοιπόν; Χμ… Οχι ακριβώς. Οσο διασκεδαστική κι αν είναι η sp campaign, έχει ένα τεράστιο μειονέκτημα: Είναι τραγικά μικρή. Θα σας πάρει γύρω στις 5 ώρες προκειμένου να την ολοκληρώσετε, και το κακό είναι ότι θα περάσετε τόσο καλά παίζοντας, που θα σας φανεί ακόμα πιο μικρή. Κάποτε ο Einstein, προκειμένου να εξηγήσει τη θεωρία της σχετικότητας, είχε πει (περίπου) το εξής: «Ο χρόνος είναι μία έννοια σχετική. Ενα λεπτό δίπλα σε ένα καυτό καλοριφέρ μοιάζει με μία ώρα, ενώ μία ώρα δίπλα σε μια πανέμορφη γυναίκα μοιάζει με ένα λεπτό». Κάτι παρόμοιο -νομίζω- ισχύει και στην περίπτωσή μας.

Παράλληλα, ακολουθούνται κάποιες πολύ παρωχημένες ιδέες στο σχεδιασμό του gameplay, κατάλοιπα παλαιοτέρων εποχών. Μολονότι η Α.Ι. είναι καλή σε γενικές γραμμές, δεν είναι δυνατόν εν έτει 2009 οι εχθροί να βγαίνουν πάντα σε προκαθορισμένα σημεία ή, όταν απομακρυνθείτε λίγο από τη ζώνη δράσης, να πεθαίνετε από μία σφαίρα κάποιου άγνωστου σκοπευτή, ο οποίος σας τιμωρεί για την επιθυμία σας να εξερευνήσετε. Ειδικά, πάντως, στην περίπτωση των εχθρών που γίνονται spawn πάντα στα ίδια σημεία, μπορείτε ουσιαστικά να αποστηθίστε τις κινήσεις τους, κάνοντας το παιχνίδι να μοιάζει συχνά με το παλιό Operation Wolf ή με άλλο rail shooter.

Τέλος, θα μπορούσε η πλοκή να παρουσιάζεται πιο συγκροτημένα, αφού οι όποιες πληροφορίες μάς παρέχονται κατά τη διάρκεια των loading screens, ως επί το πλείστον. Κάτι τέτοιο εύκολα μπορεί να οδηγήσει σε σύγχυση, ειδικά αν αναλογιστούμε ότι γίνεται χαμός, μεταφερόμαστε από τη μία μεριά του κόσμου στην άλλη και τα δεδομένα ανατρέπονται διαρκώς.

Share
Εικόνες
Γράψτε τα Σχόλια σας ...
Για να κάνετε σχόλιο πρέπει να κάνετε login στο Forum
9090
%%
Ανάπτυξη:  Infinity Ward
Έκδοση:  Activision Blizzard
Διάθεση:  Dionic
Είδος:  Action
Παίκτες:  18
Επισκεφτείτε το επίσημο Website
Ελάχιστες Απαιτήσεις:  CPU Intel Pentium 4 στα 3,2GHz ή AMD 64 3200+ ή ανώ...