Γράφει ο Νικόλας Κάκκος
Απο το τεύχος 242 του PCMaster

Αγναντεύω από το μπαλκόνι του παλατιού μου το ηλιοβασίλεμα της Καραϊβικής, ενώ καπνίζω το πούρο μου και πίνω αργά και απολαυστικά το «Cuba Libre» μου. Αλλη μία μέρα έφτασε στο τέλος της. Μία μέρα δύσκολη, τυπική ενός αγαπητού και λαοφιλούς δικτάτορα. Το πρωί πήγα να ελέγξω τους αγρότες και την παραγωγική διαδικασία, αφού οι Αμερικάνοι φίλοι μας πιέζουν να αυξήσουμε τις εξαγόμενες ποσότητες μπανάνας. Ενας εργάτης τόλμησε να μου απευθύνει το λόγο: «Ελ Φιγκαρό, πεινάμε, δώσε ψωμί στον κόσμο!». Η φρουρά μου τον συνέλαβε και τον τσουβάλιασε στη φυλακή. Δεν μπορώ να επιτρέψω σε ένα απλό μυρμήγκι να μου χαλάσει τη διάθεση. Το μεσημέρι, καθώς έδινα τον καθιερωμένο λόγο μου, για την ανύψωση ηθικού των περήφανων Τροπικανών, κάποιοι θρήσκοι πολίτες, με το πρόσχημα ότι δεν τους έχω χτίσει ακόμα την εκκλησία που θέλουν, αποφάσισαν να κάνουν μία μίνι επανάσταση. Χα! Αφού εκτέλεσα έναν για παραδειγματισμό, οι υπόλοιποι ξαφνικά έπαθαν αμνησία. Το απόγευμα μίλησα με τους άλλους φίλους μου, στη Μόσχα. Αφού τους έταξα κάποιες … «διευκολύνσεις», φρόντισαν να μου φουσκώσουν και το λογαριασμό μου στην Ελβετία. Και τώρα, βλέπω μερικούς τουρίστες να διασκεδάζουν στις ειδυλλιακές παραλίες του νησιού μου και τα δολάριά τους να γεμίζουν τα κοφίνια μου. Παρόλο που κουράζομαι, life is good…

Welcome To The Banana Republic

Καλώς ήλθατε στο Tropico. Σε πολλούς από εσάς, είμαι σίγουρος ότι το όνομα «Tropico» σάς θυμίζει πολλά. Το τρίτο μέρος της σειράς είναι από τα παιχνίδια εκείνα που «πατάνε» πάνω στις βάσεις του πρωτοτύπου, προσπαθούν να εμβαθύνουν, να το εμπλουτίσουν, ενώ παράλληλα, με το κατάλληλο περιτύλιγμα, να έχουν απήχηση και στο σημερινό κοινό. Κάτι σαν ένα καλό remake. Και σε αντίθεση με την πλειονότητα των παιχνιδιών που επιχειρούν κάτι τέτοιο, το Tropico 3 τα καταφέρνει περίφημα.

Το Tropico 3, λοιπόν, είναι ένα city building/management game, όπου αναλαμβάνετε το ρόλο ενός (εχμ…) «ηγέτη» κάποιου μικροσκοπικού νησιού της Καραϊβικής, τη χρονική περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Σκοπός, βεβαίως, δεν είναι μόνο η οικονομική ανάπτυξη και βιωσιμότητα του κρατιδίου σας, ούτε μονάχα η ευημερία και η ικανοποίηση των πολιτών. Σκοπός είναι και το προσωπικό κέρδος μας και το αγκίστρωμα στην εξουσία (αφού γίνονται κανονικότατα εκλογές στο παιχνίδι). Εδώ δεν είμαστε ο αμοραλιστής ηγέτης που είναι υπεράνω συμφερόντων και θα αποτελέσει έμπνευση για τις επόμενες γενιές. Αλλωστε, όπως είπαμε, κουραζόμαστε. Να μη γλυκαθούμε και λίγο;

Η πρώτη κίνησή μας είναι, βεβαίως, να επιλέξουμε τον ηγέτη μας, μια και θα τον χειριζόμαστε και μέσα στο παιχνίδι. Εδώ υπάρχουν μπόλικες default επιλογές, βασισμένες σε πραγματικές ιστορικές προσωπικότητες (Pinochet, Guevara, Peron και πολλοί ακόμα). Φυσικά, όλοι αυτοί ωχριούν μπροστά στον ηγέτη που θα φτιάξουμε εμείς οι ίδιοι! Πέρα από τα της εμφάνισης, διαλέγουμε το «παρελθόν» του (χμ… πρώην αγρότης, παιδί του λαού, π.χ., ή «αμερικανάκι» απόφοιτος του Χάρβαρντ;) και κάποια traits, θετικά κι αρνητικά. Μπορεί να είμαι χαρισματικός και να βγάζω πύρινους λόγους, αλλά παράλληλα να είμαι και γυναικάς και με πρόβλημα τζόγου. Οι επιλογές πολλές, οι συνδυασμοί ακόμα περισσότεροι, και όλα αυτά επηρεάζουν άμεσα το πώς κυλά το παιχνίδι, ακόμα και με τρόπους που δεν φαντάζεστε.

Share
Γράψτε τα Σχόλια σας ...
rory_galagher
Παιχνιδάρα!!!
29/07/2011 16:58
Για να κάνετε σχόλιο πρέπει να κάνετε login στο Forum
7676
%%
Ανάπτυξη:  Haemimont Games
Έκδοση:  Kalypso Media
Διάθεση:  Dionic
Είδος:  Simulation
Παίκτες:  1
Επισκεφτείτε το επίσημο Website
Ελάχιστες Απαιτήσεις:  CPU στα 2,4GHZ, GPU GeForce σειρά 6/Radeon X1300 ή ...