Οταν μιλάμε για Bioware, αναφερόμαστε –ας μην το ξεχνάμε- σε μια εταιρεία-θρύλο για τα RPG, με τεράστιες και αλησμόνητες επιτυχίες όπως τα Baldur’s Gate και τα Neverwinter Nights στο ενεργητικό της. Τι πιο φυσικό, λοιπόν, όταν η Bioware κυκλοφορεί έναν καινούργιο τίτλο να προεξοφλούμε όλοι πως εξ ορισμού πρόκειται για ένα ακόμα μεγάλο χιτ...

Το παιχνίδι είναι ένα σκοτεινό-επικό CRPG που βασίζεται σ' έναν "μεσαιωνικό" φανταστικό κόσμο. Eξελίσσεται στο βασίλειο του Ferelden, το οποίο βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα της "ηπείρου" Thedas. Ως "Dragon Age" αναφέρεται η περίοδος κατά την οποία εξελίσσεται η δράση του παιχνιδιού. Ονομάστηκε έτσι, γιατί τότε επανεμφανίστηκαν δράκοι, ενώ είχαν εξαφανιστεί απ’ ολόκληρη τη γνωστή γη.

Η ιστορία του παιχνιδιού εξελίσσεται γύρω από μία αδελφότητα πολύ σημαντικών πολεμιστών, τους περιβόητους Grey Wardens, οι οποίοι στο παρελθόν είχαν σώσει όλο το γνωστό κόσμο από την τρομερή απειλή των πρώτων Darkspawn τεράτων. Ονομάστηκαν έτσι, γιατί ζούσαν κάτω από το έδαφος και εμφανίστηκαν ξαφνικά πάνω στη γη από το πουθενά, επιφέροντας τρομερές καταστροφές σε όλο το βασίλειο. Επρόκειτο για μία πραγματική μάστιγα! Ο κόσμος, όμως, ξεχνά τους ήρωες με το πέρασμα του χρόνου και όταν επανεμφανίζεται μία σημαντική απειλή, δυστυχώς και η θέληση των ανθρώπων έχει εξασθενήσει και η μνήμη τους έχει σχεδόν χαθεί.

Σε κάθε περίπτωση τα γραφικά του παιχνιδιού μού προκάλεσαν αρνητική εντύπωση. Τα γραφικά των περιβαλλόντων κόσμων είναι πολύ φτωχά και σου δίνουν την αίσθηση πως βλέπεις ένα παλαιότερο παιχνίδι. Σε καμία περίπτωση, δεν βλέπεις ένα παιχνίδι που θέλει να καθηλώσει με τη λάμψη των γραφικών του. Δεν ξέρω γιατί βγήκε αυτό το αποτέλεσμα, αν και το παιχνίδι προετοιμαζόταν για πολλά χρόνια.

Πάντως, το παιχνίδι ξεχωρίζει σε δύο ειδικούς τομείς. Ο πρώτος αφορά στα κοντινά πλάνα των χαρακτήρων, όταν τους δείχνει στις διάφορες συζητήσεις. Σ' αυτά οι χαρακτήρες είναι πανέμορφοι, από τους ωραιότερους που έχω δει σε παιχνίδι του είδους. Επαναλαμβάνω πως μιλώ για τα κοντινά πλάνα και όχι για την κανονική - μέσα στα γραφικά - εικόνα και κίνησή τους. Ο δεύτερος τομέας είναι τα διάφορα video sequences, στα οποία το παιχνίδι όχι απλώς ξεχωρίζει, αλλά κυριολεκτικά απογειώνεται, προσφέροντας μοναδικές - καθαρά κινηματογραφικές - εμπειρίες.

Εκεί που το παιχνίδι δεν έχει κανέναν αντίπαλο, είναι στο συνολικό τομέα του ήχου και των ομιλιών. Πρόκειται για το κάτι άλλο. Οι μουσικές τους είναι εξαιρετικές, καθαρά επικές, δραματικές, σε κινητοποιούν, σε κάνουν να θέλεις να είσαι συνεχώς στην καρδιά των μαχών. Οι ομιλίες του είναι μακράν οι καλύτερες που έχω ακούσει σε computer game. Η ποιότητα των ομιλιών είναι τέτοιου επιπέδου, που η ανάδειξη έντονων και πολύ διαφορετικών προσωπικοτήτων μέσω αυτών είναι κάτι απίστευτο. Μοναδικό επίτευγμα.

Για το χειρισμό του δεν θα πω πολλά, απλώς διαβάστε πολύ καλά το manual του παιχνιδιού που αναλύει σχεδόν τα πάντα. Το μόνο που έχω να σας πω, είναι πως το παιχνίδι είναι ο ορισμός του δεξιού πλήκτρου. Το χρησιμοποιείς σχεδόν για τα πάντα, π.χ., για να κινείσαι, να μιλάς, να ενεργείς σε αντικείμενα κ.λπ. Το αριστερό πλήκτρο είναι ουσιαστικά μόνο για τις μάχες. Απλώς εδώ θέλω να σταθώ στο εκπληκτικό από κάθε πλευρά Codex-Journal σου (που, αν δεν κάνω λάθος, προέρχεται από το Mass Effect) και από μόνο του είναι μία κινητή εγκυκλοπαίδεια. Εξαιρετική δουλειά.

Οι μάχες του παιχνιδιού στηρίζονται στη σωστή λειτουργία της ομάδας και προς το τέλος του παιχνιδιού θα γίνουν πολύ πιο σύνθετες, μια και θα χειρίζεσαι μεγαλύτερο αριθμό δυνάμεων. Αυτό που περίμενα να δω και που μόνο το Risen μέχρι στιγμής έχει ενσωματώσει στη δράση του, είναι τα darkspawn τέρατα να είχαν ξεχωριστό pattern κινήσεων το καθένα, ώστε οι μάχες να γίνονται πολύ πιο δύσκολες. Δυστυχώς για μένα ή ευτυχώς για άλλους, κάτι τέτοιο δεν υπάρχει.

Το παιχνίδι είναι φτιαγμένο για να το παίξεις πρωταρχικά ως μάγος. Φυσικά, μερικοί από τους NPCs είναι πολύ ισχυροί μάγοι, αλλά είναι άλλο πράγμα να έχεις το δικό σου μάγο. Η μεγάλη πλειονότητα των μαχών γίνονται πολύ πιο εύκολες με τη χρήση μαγείας. Με αυτήν ο βαθμός δυσκολίας τους πέφτει κάτω από το μέσο όρο. Ειδικά στο φινάλε η χρήση της μαγείας είναι καθοριστική τόσο για να κτυπάς από μακριά - που είναι απαραίτητο - όσο και για να υποστηρίξεις τους πολεμιστές σου που θα "κάνουν" τη λεγόμενη "βρόμικη" δουλειά", που θα κρατάνε, δηλαδή, καθηλωμένο τον αντίπαλο. Τέλος, τα εφέ των διάφορων spells που χρησιμοποιεί το παιχνίδι είναι αρκετά καλά.

Συνολικά κρίνοντας και έχοντας περάσει σχεδόν μία δεκαετία από την κυκλοφορία του Baldur's Gate 2, περίμενα κάτι αισθητά καλύτερο. Δεν καινοτομεί, όπως τα Ultima, το Dungeon Master και το Ultima Underworld στην εποχή τους. Υστερεί σημαντικά ως προς τη δημιουργία χαρακτήρων από το Drakensang: The Dark Eye, τα παιχνίδια της Bethesda, αλλά και από πολύ παλιότερους τίτλους όπως τα Wizardry, τα Phantasie, τα Might and Magic, κ.ά. Ως προς το ανοικτό του κόσμου του υστερεί σημαντικά από το Morrowind, το Oblivion, τα Gothic και, φυσικά, το Risen. Ως προς το αχανές του κόσμου του βρίσκεται πολύ πίσω από τα Daggerfall, Morrowind και Oblivion.

Εικόνες
Γράψτε τα Σχόλια σας ...
Για να κάνετε σχόλιο πρέπει να κάνετε login στο Forum
8585
%%
Ανάπτυξη:  Bioware
Έκδοση:  EA
Διάθεση:  EA Hellas
Είδος:  RPG
Παίκτες:  1
Επισκεφτείτε το επίσημο Website
Ελάχιστες Απαιτήσεις:  Pentium Core 2 στα 2.4GHz/αντίστοιχο Athlon, Wi...