Γράφει ο Μάνος
Απο το τεύχος 243 του PCMaster

Η υπόθεση του Painkiller Resurrection δεν έχει σχέση μ’ αυτές των προηγουμένων παιχνιδιών της σειράς. Εχετε το ρόλο του William “Bill” Sherman, ενός πληρωμένου εκτελεστή, που αναλαμβάνει να... διώχνει από αυτό τον κόσμο τα απανταχού καθάρματα. Ομως, στην τελευταία αποστολή που έχει αναλάβει ο William, τα πράγματα δε πάνε καθόλου καλά, μ’ αποτέλεσμα να σκοτωθεί τόσο ο ίδιος όσο και πολλοί αθώοι περαστικοί. Πλέον, παγιδευμένος ανάμεσα σε κόλαση και παράδεισο, ψάχνει να βρει το δρόμο του, αλλά και τη σωτηρία της ψυχής του.

Από άποψη γραφικής απεικόνισης, το παιχνίδι επιδεικνύει κάποιες βελτιώσεις σε σχέση με τους προκατόχους του, αλλά όχι σημαντικά πράγματα. Υποστηρίζει ανάλυση έως 1.920x1.080, υπάρχουν blurring effects, γίνεται χρήση νέων shaders, έχει βελτιωμένα textures γραφικών, αλλά και πάλι το αποτέλεσμα θυμίζει πολύ το παιχνίδι του 2004, κάτι όχι ιδιαίτερα τιμητικό. Αλλά αυτό δεν είναι το κυριότερο αρνητικό στοιχείο, καθώς το παιχνίδι παρουσιάζει κάποια σημαντικά προβλήματα. Σημαντικότερο αυτών είναι η ασάφεια που υπάρχει στον περιβάλλοντα χώρο κάθε πίστας, χωρίς ο παίκτης να μπορεί να καταλάβει αν χάνει πέφτοντας κάπου ή όχι. Ακόμη χειρότερα, σ’ ορισμένα σημεία ο ορίζοντας δεν είναι καθαρός, αλλά όσο προχωράμε… σχηματίζονται κτήρια μπροστά μας!

Το Painkiller είναι από τα ελάχιστα πλέον παιχνίδια που συνεχίζουν το “mindless shooting” στυλ του Doom, που αγαπήσαμε και στα Serious Sam παιχνίδια. Αυτό, για όποιον είναι λάτρης αυτής της σχολής, όπως ο γράφων, είναι θετικό. Το αρνητικό είναι ότι ακόμη κι εδώ το παιχνίδι καταφέρνει να τα θαλασσώσει! Γιατί; Διότι παραβαίνει βασικούς κανόνες των προηγουμένων παιχνιδιών της σειράς. Ετσι, δεν είναι απαραίτητο πλέον να σκοτώσουμε όλους τους αντιπάλους σε κάθε πίστα για την τελειώσουμε (πού ακούστηκε αυτό;) , ενώ η δράση κάποιες στιγμές αναγκαστικά διακόπτεται, διότι απλούστατα... δεν ξέρουμε πού πρέπει να πάμε!

Τα bosses που συναντάμε κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού είναι - μαζί με τα τελικά 2 - συνολικά 5, που για τα μόλις 6 επίπεδα παιχνιδιού είναι μάλλον θετικός αριθμός. Ομως, τα 3 εξ αυτών, δηλαδή, όλα εκτός των τελευταίων, είναι πολύ εύκολα. Τα 6 επίπεδα του παιχνιδιού είναι ομολογουμένως μεγάλα και, μ’ εξαίρεση το 5ο, καθένα διαθέτει ένα τεράστιο αριθμό αντιπάλων (τουλάχιστον 600!), αλλά ούτε αυτό μπορώ να το εκλάβω ως ελαφρυντικό, πόσο μάλλον όταν το αρχικό παιχνίδι είχε 24 πίστες!

Το πλήρες review θα είναι κοντά σας με το τεύχος 243 του PC Master (Ιανουάριος 2010).

Εικόνες
Γράψτε τα Σχόλια σας ...
nitro912gr
Βελτιωμένα γραφικά; Δε του φαίνεται, ίδιο με τα παλιά μου φαίνεται. Κρίμα :(
31/12/2009 16:29
Για να κάνετε σχόλιο πρέπει να κάνετε login στο Forum
5555
%%
Ανάπτυξη:  JoWood Productions
Έκδοση:  DreamCatcher Interactive
Διάθεση:  Online
Είδος:  Action
Παίκτες:  32
Επισκεφτείτε το επίσημο Website
Ελάχιστες Απαιτήσεις:  Λειτουργικό σύστημα Windows 2000/XP/Vista/...