Αρχή > PCM Reviews > Platform > The Golden Compass
Γράφει ο Χρήστος Κουβόπουλος
Απο το τεύχος 221 του PCMaster

Διάβασα το βιβλίο (το βρήκα πολύ συμπαθητικό), είδα την ταινία (τη βρήκα μέτρια, αλλά χωρίς πραγματικά να μπορεί να κάνει κάτι καλύτερο), οπότε αναγκαστικά σχεδόν, όταν ήρθε το review code στο γραφείο, ανέλαβα να δω και το παιχνίδι. O λόγος, φυσικά, για το The Golden Compass, το πρώτο μέρος της τριλογίας του Φίλιπ Πούλμαν - ένα κατά βάση παιδικό λογοτέχνημα, κάτι μεταξύ σε Χάρι Πότερ και Νάρνια. Δυστυχώς για όλους μας, το εγχείρημα αναπόφευκτα έχασε αρκετούς πόντους στη μεταφορά από το βιβλίο στον κινηματογράφο και χάνει ακόμη περισσότερους κατά τη μετάβαση στα μόνιτόρ μας.

Το παιχνίδι θεωρεί ως δεδομένο ότι ο παίκτης έχει, τουλάχιστον, δει την ταινία, αφού η εξιστόρηση των γεγονότων δεν έχει καμία συνοχή, γίνεται δε άτσαλα και κομματιαστά (παρά τα διασκορπισμένα αποσπάσματα που έρχονται κατευθείαν από την ταινία). Λίγο platform, λοιπόν, μερικοί υποτυπώδεις γρίφοι, μπόλικα mini-games (μέχρι κι ένα είδος rhythm game) κι αυτό είναι όλο το βασικό gameplay που θυμίζει παιδικό τίτλο, με ελάχιστες απαιτήσεις από την πλευρά του παίκτη. Ουσιαστικά, η Lyra ψάχνει να βρει μερικά χαμένα παιδάκια (μαζί με αυτά και τον Ρότζερ), ενώ ο Pan (ο Παντελεήμων, όπως τον είχα στο μυαλό μου, καθώς διάβαζα το βιβλίο), το δαιμόνιό της, τη συνοδεύει και τη βοηθάει να περνάει εμπόδια, αλλάζοντας μορφή (επιλέγοντας από τις τέσσερις διαθέσιμες).

Ο Pan και οι μορφές του
 
Στο παιχνίδι, το δαιμόνιό σας μπορεί να πάρει τέσσερις διαφορετικές μορφές, οι οποίες θα σας βοηθήσουν σε γρίφους και σε δυσπρόσιτες περιοχές. Για να πάρετε μία ιδέα, ρίξτε μία ματιά στα trailers στο DVD (αν και βρήκαμε μόνο της έκδοσης για Xbox360, αρκεί για να πάρετε μία ιδέα, εξάλλου δεν είναι μεγάλες οι διαφορές στα γραφικά).

Διασκορπισμένες στο παιχνίδι, βρίσκονται άπειρες μικρές «σφήνες» από μετριότατα mini-games, όταν η Λύρα προσπαθεί να πείσει τους NPCs που βρίσκει στο δρόμο. Ενδιαφέρον στοιχείο είναι το Αληθειόμετρο, του οποίου τις έννοιες πρέπει να μαθαίνετε στο δρόμο, ώστε να έχετε περισσότερες πιθανότητες αποκρυπτογράφησης των νοημάτων του. Τέλος, ευχάριστο διάλειμμα είναι ο αγαπημένος μου Iorek, ο οποίος, όπως ήταν αναμενόμενο, σπάει οτιδήποτε βρεθεί μπροστά του: τα επίπεδα του αρκούδου δίνουν έμφαση σε action τακτικές και απλώς πρέπει να χτυπάτε ξανά και ξανά τους εχθρούς σας. Δεν πρόκειται για ιδιαίτερη εγκεφαλική πρόκληση ούτε απαιτούνται ιδιαίτερες τακτικές, αλλά, αν μην τι άλλο, ο αρκούδος είναι απολαυστικός, ενώ ο ρυθμός ανεβαίνει λίγο σε σύγκριση με την αργή εξερεύνηση της Lyra.

Share
Εικόνες
Γράψτε τα Σχόλια σας ...
Για να κάνετε σχόλιο πρέπει να κάνετε login στο Forum
5050
%%
Ανάπτυξη:  Shiny Entertainment
Έκδοση:  SEGA
Διάθεση:  Zegetron
Είδος:  Platform
Παίκτες:  1
Επισκεφτείτε το επίσημο Website
Ελάχιστες Απαιτήσεις:  1.5GHz Intel Pentium III ή αντίστοιχος, 512MB RA...