Γράφει ο Νότης Χαλκίδης
Απο το τεύχος 221 του PCMaster

Ας υποθέσουμε ότι μία ωραία πρωία δέχομαι ξαφνικά ένα τηλεφώνημα από το φίλτατο Χαρηκλάδη, ο οποίος μου λέει ότι το άρθρο που του έστειλα, δεν μπορεί να δημοσιευτεί, γιατί “θα ήταν δυσνόητο για τους αναγνώστες”. Τι να κάνω, μη έχοντας χρονικά περιθώρια, αφού θα έπρεπε να παραμείνω στο στρατόπεδο τις επόμενες μέρες, ξεθάβω ένα παλιότερο άρθρο μου με σχετικό θέμα, κάνω μερικές καλλωπιστικές μετατροπές και το παρουσιάζω ως φρέσκο. Τι σχέση έχουν όλα τα παραπάνω με Retro Gaming; Μα, φίλοι μου, αυτά συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες…

Οπως θα δείτε στην επόμενη σελίδα, πριν από μερικές μέρες παραβρέθηκα στα εγκαίνια του Retromarket, όπου είχα την τύχη να έρθω σε επαφή με ένα Famicom Disc System, το ξαδερφάκι» του NES από την Ιαπωνία, που πέρα από τα γνωστά cartridges, δεχόταν παράλληλα και ειδικές δισκέτες. Το παιχνίδι, λοιπόν, που δοκίμασα στο συγκεκριμένο σύστημα, ήταν ένα συμπαθητικό platform σε ένα σκηνικό που θύμιζε κάτι από “Χίλιες και μία Νύχτες”. Ολοι οι παρευρισκόμενοι έσπαγαν το κεφάλι τους να θυμηθούν πού το έχουν ξαναδεί, χωρίς αποτέλεσμα, μέχρι τη στιγμή που (χωρίς να στρέψω καν το βλέμμα από την οθόνη, αφού ξερίζωνα μετά μανίας… ραπανάκια!) αποκρίθηκα “βάλτε στη θέση του τύπου με το τουρμπάνι έναν κοντόχοντρο μουστακαλή υδραυλικό και θα σας έρθει η αναλαμπή…”.

Lost (levels) in translation!

Προτού, όμως, αναλύσουμε την ιστορία του εν λόγω τίτλου, οφείλουμε, έστω και για τους τύπους, να αναφερθούμε σε ένα παιχνίδι που παρόλο που αποτελεί sequel του πιο επιτυχημένου εμπορικά παιχνιδιού στην ιστορία των video games, πιθανότατα δεν το έχετε δει καν. Ο λόγος για το (πραγματικό) Super Mario Bros. 2, το οποίο για αρκετά χρόνια το χαίρονταν μόνο στην χώρα του ανατέλλοντος ηλίου, για τους λόγους που θα διαβάσετε παρακάτω.

Με νωπή την τεράστια επιτυχία του πρώτου Super Mario Bros., η παραγωγή της συνέχειάς του ήταν κάτι παραπάνω από προδιαγεγραμμένη. Πιστεύοντας, όμως, ακράδαντα στο ρητό “ομάδα που κερδίζει, δεν αλλάζει”, η Nintendo επέλεξε να διατηρήσει ανέπαφη (ίσως λιγάκι παραπάνω απ’ όσο θα έπρεπε) τη συνταγή που ακολούθησε στο πρώτο μέρος. Ετσι, το Super Mario Bros. 2 που κυκλοφόρησε στην ιαπωνική αγορά στις 3 Ιουνίου του 1986 για το Famicom Disc System, έμοιαζε περισσότερο με… add-on του πρώτου SMB, παρά με νέο παιχνίδι! Τα γραφικά, ο ήχος και το gameplay είχαν παραμείνει σχεδόν απαράλλαχτα και οι βασικές αλλαγές περιορίζονταν στο σχεδιασμό των επιπέδων και την προσθήκη ορισμένων νέων εχθρών και bonus. Παράλληλα, για πρώτη φορά ο παίκτης είχε τη δυνατότητα επιλογής χαρακτήρα, με τον Luigi να διαθέτει καλύτερο άλμα, αλλά να αποδεικνύεται φανερά πιο αργός από τον Mario και πιο ευπαθής στο… γλίστρημα!

Οταν, όμως, έφτασε το πλήρωμα του χρόνου για να δει το νέο SMB το φως του υπόλοιπου κόσμου, οι αντιδράσεις δεν ήταν οι αναμενόμενες. Οι άνθρωποι του αμερικανικού παραρτήματος της Nintendo θεώρησαν πως το παιχνίδι ήταν υπερβολικά όμοιο με το πρωτότυπο, αλλά και εξαιρετικά δύσκολο για το κοινό της πατρίδας τους (μάλλον εδώ ταιριάζει η φράση “για Αμερικανάκι με πέρασες;”) και έβγαλαν το αυθαίρετο συμπέρασμα πως δεν θα σημειώσει υψηλές πωλήσεις, στερώντας έτσι τον μη ιαπωνομαθή πλανήτη από την πραγματική συνέχεια ενός εκ των σημαντικότερων παιχνιδιών όλων των εποχών. Από τη στιγμή, όμως, που ήταν υποχρεωμένοι να παρουσιάσουν στον κόσμο ένα Super Mario Bros. 2, αναγκάστηκαν να στραφούν αλλού…

Share
Εικόνες
Γράψτε τα Σχόλια σας ...
Για να κάνετε σχόλιο πρέπει να κάνετε login στο Forum