Γράφει ο Νότης Χαλκίδης
Απο το τεύχος 220 του PCMaster

Οσο κι αν ο σκοπός της στήλης είναι να εκθειάζει το ένδοξο παρελθόν των video games, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε πως ο αριθμός των τίτλων που -όσο καλή διάθεση κι αν έχουμε- δεν μπορούμε να τους χαρακτηρίσουμε παρά άθλιους, είναι μεγάλος. Ωστόσο, κάποια από αυτά τα παιχνίδια δεν μπορούμε να τα ξεχάσουμε, όσο κι αν προσπαθήσουμε. Ειδικά όταν έχουμε να κάνουμε με το παιχνίδι που κατέστρεψε σχεδόν μόνο του την πλέον ιστορική εταιρεία όλων των εποχών!

Κατ' αρχάς, προτού φορτωθώ το φτυάρι μου “επ’ ώμου” και επιδοθώ τόσο σε ανελέητο “θάψιμο” όσο και σε ξεθάψιμο (ναι, χωρίς εισαγωγικά, θα καταλάβετε στη συνέχεια το γιατί…) για τις ανάγκες του άρθρου που ακολουθεί, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον εκλεκτό συνάδελφο Γιάννη Μαργέτη για το… baby-sitting της στήλης για όσο καιρό εκτελούσα χρέη… εκκολαπτόμενου Ποπάυ! Φυσικά, δεν αποφάσισαν οι ιθύνοντες του Πολεμικού Ναυτικού να μου προσφέρουν πρόωρη τιμητική απόλυση για να επιστρέψω όσο το δυνατόν γρηγορότερα στη θέση μου. Ας πούμε απλώς ότι πλέον διαθέτω περισσότερο ελεύθερο χρόνο επειδή μοιράζομαι ένα σημαντικό χαρακτηριστικό γνώρισμα με τα παιχνίδια στα οποία αναφέρεται η παρούσα στήλη: πάλιωσα! Για να σηματοδοτήσουμε την επιστροφή μου στις retro επάλξεις, αποφασίστηκε μια μικρή αλλαγή κατεύθυνσης στα περιεχόμενα της στήλης, κυρίως σε ό,τι αφορά το κυρίως θέμα κάθε μήνα. Ετσι, μετά τα ιστορικά αφιερώματα σε θρυλικά μηχανήματα του παρελθόντος και ιστορικές εταιρείες στα οποία είχαμε αναλωθεί τα τελευταία χρόνια, μετά από μία σύντομη σύσκεψη με τον φίλτατο Χαρηκλάδη, καταλήξαμε να δώσουμε στη στήλη έναν πιο “κουτσομπολίστικο” τόνο: ίντριγκες, παρασκήνια, μύθοι και αλήθειες γύρω από την (αρκετά περισσότερο από όσο μπορείτε να φανταστείτε) πολυτάραχη ιστορία των video games.

Χειρότερο game, ever!

Για την έναρξη αυτής της σειράς από άρθρα, επιλέξαμε την ιστορία ενός υπερφιλόδοξου παιχνιδιού, τόσο κακού, που πέρα από τον διόλου τιμητικό τίτλο του “χειρότερου παιχνιδιού όλων των εποχών”, που κερδίζει επάξια στα περισσότερα σχετικά δημοψηφίσματα, κόντεψε να αποκτήσει και τον τίτλο ενός εκ των τελευταίων παιχνιδιών όλων των εποχών, αφού ήταν ένας από τους λόγους που κινδύνεψε να καταστραφεί ολοκληρωτικά σύσσωμη η βιομηχανία του gaming πριν καλά-καλά ξεκινήσει! Οπως αναφέραμε και στο εισαγωγικό σημείωμα, κάκιστα παιχνίδια υπήρχαν ανέκαθεν πολλά. Αρκεί απλώς να περιοριστούμε στο χώρο των διάσημων κινηματογραφικών μεταφορών και τα ποσοστά των παιχνιδιών-παραδειγμάτων προς αποφυγή θα έβγαζαν αυτοδυναμία, χωρίς καν να χρειαστεί να αγωνιούμε μπροστά από τα exit polls (έχετε δοκιμάσει το “Superman 64”; Ακόμα κι ο ίδιος ο Clark Kent θα ευχόταν το gamepad του Nintendo 64 να ήταν κατασκευασμένο από κρυπτονίτη ώστε να γλιτώσει αυτό το μαρτύριο!). Πώς, όμως, μπορεί ένα παιχνίδι που βασίζεται σε μία από τις πιο διάσημες ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου, να φτάσει στο σημείο να του αποδοθούν όλοι οι αρνητικοί χαρακτηρισμοί που ανέφερα μέχρι τώρα, αλλά και όλοι αυτοί που θα ακολουθήσουν; Ας πάρουμε την (τραγική, είναι αλήθεια) ιστορία από την αρχή...

Share
Εικόνες
Γράψτε τα Σχόλια σας ...
Για να κάνετε σχόλιο πρέπει να κάνετε login στο Forum