Γράφει ο
Απο το τεύχος 227 του PCMaster

Τι να πρωτοπεί κάποιος για ένα franchise όπως το Devil May Cry; Εχει δική του anime σειρά, δική του σειρά από comic books, και, φυσικά, τη γνωστή – με την οποία θα καταπιαστούμε στο παρόν άρθρο - σειρά παιχνιδιών. Αυτό που περιμένει κάποιος εξαρχής από ένα παιχνίδι της σειράς Devil May Cry, είναι φοβερή χορογραφία στις μάχες και στα ενδιάμεσα βίντεο, ατελείωτη ποζεριά από τον Dante (!) και, φυσικά, hack ’n’ slash action gameplay μέχρι τελικής πτώσεως. Το συγκεκριμένο game, αν και sequel, προσφέρει όλα τα παραπάνω και άλλα τόσα. Από πλευράς ιστορίας, ετοιμαστείτε να γελάσετε μέχρι δακρύων - κυριολεκτικά Ο,ΤΙ ΝΑ ’ΝΑΙ. Η ιστορία υπάρχει μόνο και μόνο για να δικαιολογήσει την ανελέητη σφαγή και τις ποζέρικες ατάκες του Dante. Μιλάμε για παιδιάστικο σενάριο, το οποίο, όμως, δένει απόλυτα με τη φιλοσοφία του game. Αλλωστε, όποιος παίζει Devil May Cry για να δει ιστορία, μάλλον δεν ξέρει τι του γίνεται.

Εν αρχή ην ο Nero

Σημαντική προσθήκη στο καινούργιο παιχνίδι της σειράς και ευχάριστη νότα ανανέωσης είναι ο Nero, ένας κακομαθημένος δαιμονο-πιτσιρικάς με ένα παράξενο χέρι που τεντώνεται όσο θέλει και φέρνει δίπλα του εχθρούς από μακριά. Η προσθήκη του χεριού-τιραμόλα δίνει πολλές νέες δυνατότητες για gameplay με φρενήρη δράση, μια και πλέον δεν χρειάζεται να έχετε τους εχθρούς σας σε απόσταση σπαθιού, αλλά μπορείτε να τους γραπώσετε από μακριά και να τους στριφογυρίσετε στον αέρα ή να τους πετάξετε με δύναμη στο έδαφος. Ακόμη και να τους κοπανήσετε με τα ίδια τους τα όπλα, μπορείτε. Αν δεν σας αρέσει το πολύ ξύλο από κοντά, μπορείτε πάντα να χρησιμοποιήσετε τα δίκανα (!) ρεβόλβερ του Nero και να σπείρετε άπλετο πανικό στους γελοίους εχθρούς σας. Λέω γελοίους, γιατί πραγματικά μόνο για γέλια είναι. Οι πιο κακοί δαίμονες της κολάσεως είναι απλώς σκιάχτρα με λεπίδες και μπαλώματα και μακιγιάζ κλόουν. Μάλλον στέρεψαν από ιδέες οι άνθρωποι της Capcom. Αλλά και πάλι, δεν παίζει κάποιος Devil May Cry για να δει τους έξυπνα φτιαγμένους εχθρούς του με την ατελείωτη δυναμική A.I. με τις πολλαπλές επιλογές επίθεσης.

Στο Devil May Cry σε ενδιαφέρει οι εχθροί να είναι άπειροι και να έρχονται κατά πάνω σου σε ορδές, ώστε να μπορείς να εξαπολύσεις ατελείωτα combos εναντίον τους! Αυτό ήταν μάλιστα ένα από τα μελανά σημεία όλων των προηγούμενων Devil May Cry. Ενώ είχαν μεγάλη πληθώρα combos, χρειαζόσουν άλλα... 8 δάχτυλα για να τα πραγματοποιήσεις με επιτυχία, χωρίς εν τω μεταξύ να σε χτυπάνε οι άπειροι εχθροί που είχαν μαζευτεί γύρω σου. Στο Devil May Cry 4 τα combos έχουν απλοποιηθεί αρκετά και υπάρχει και η επιλογή Automatic όταν ξεκινάτε νέο παιχνίδι. Αν την επιλέξετε, όλα τα combos απλοποιούνται ακόμη περισσότερο και σας δίνεται η δυνατότητα να εκτελέσετε πανίσχυρα combos με λίγα πατήματα πλήκτρων. Επιτέλους, ακόμη και εμείς που έχουμε αντανακλαστικά νεκρού σαλιγκαριού μπορούμε να παίξουμε αυτό το παιχνίδι σε όλο το μεγαλείο του. Θεώρησα πραγματικά φοβερή προσθήκη στο παιχνίδι, αυτή την επιλογή, μια και είχα εγκαταλείψει το Devil May Cry 3 SE, γιατί από ένα σημείο και μετά στο παιχνίδι, πρέπει οπωσδήποτε να παίξεις με combos, αλλά εγώ δεν κατάφερνα τίποτε. Ίσως γιατί έπαιζα με πληκτρολόγιο...

Και έτσι ερχόμαστε σε άλλο ένα σημείο του παιχνιδιού που έχει διορθωθεί. Ο χειρισμός με το πληκτρολόγιο είναι πλέον απολαυστικότατος. Ισως δεν είναι τόσο ακριβής και άνετος όσο με gamepad, αλλά είναι, αν μη τι άλλο, ευχάριστος και απλός. Η Capcom έμαθε το μάθημά της από το προηγούμενο Devil May Cry, το οποίο για πρώτη φορά ήρθε και στα PCs μας, και μας χάρισε μία πάρα πολύ ωραία μεταφορά. Η έκδοση για PC έχει και το Turbo Mode, γνώριμο σε όσους είχαν παίξει και το Devil may Cry 3 SE. Ολο το παιχνίδι γίνεται πιο γρήγορο και πιο απαιτητικό από πλευράς gameplay. Εγώ δεν άντεξα να το παίξω σε Turbo Mode. Μου φάνηκε άδικα δύσκολο. Αλλωστε, για μένα παιχνίδια όπως το Devil May Cry 4 είναι καθαρά για χαλάρωση. Γυρνάς κουρασμένος ή νευριασμένος στο σπίτι και νιώθεις ότι θα σπάσεις το κεφάλι όποιου σου πει «καλησπέρα» ή σε κοιτάξει στραβά; Κανένα πρόβλημα. Βάλε το Devil May Cry 4, σφάξε άπειρα δαιμόνια και θα γαληνέψει η ψυχή σου άμεσα. Αν, όμως, αντ’ αυτού παίξεις το Devil May Cry στο δύσκολο επίπεδο, χωρίς automatic για εύκολα combos και με Turbo Mode, αντί να χαλαρώσεις, υπάρχει πιθανότητα να αρπάξεις κάνα κουζινομάχαιρο από την τσατίλα σου και να γίνει αληθινό μακελειό. Για τέτοια είμαστε τώρα;

Share
Εικόνες
Γράψτε τα Σχόλια σας ...
kratos
ΚΑΛΟ REVIEW ΑΛΛΑ ΘΑ ΔΙΑΦΩΝΗΣΩ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙΣ ΤΟΝ DANTE.ΑΠΟ ΠΟΥ ΚΑΙ ΩΣ ΠΟΥ ΕΣΕΝΑ ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΟΤΙ ΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΑΝ ΕΝΑΝ ΣΟΒΑΡΟ DANTE?Ο DANTE ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΑΡΑΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΠΟΖΕΡΑΣ ΟΠΩΣ ΣΤΟ DEVIL MAY CRY 3 ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΣΗΜΕΙΑ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΛΜΩ ΝΑ ΠΩ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΟΤΙ ΣΤΟ 3 ΠΑΡΟΛΟ ΠΟΥ ΕΔΩ ΣΤΟ 4 ΕΧΕΙ ΕΝΗΛΙΚΙΩΘΕΙ.ΚΑΤΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ Η ΕΠΙΤΟΜΗ ΤΩΝ HACK N SLASH ΠΑΙΧΝΙΔΙΩΝ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ.ΦΡΕΝΗΡΕΣ ΚΑΙ ΒΑΘΥ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ GAMEPLAY ΜΕ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΙΚΙΛΙΑ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟΝ DANTE ΠΟΥ ΣΤΟ 4 ΕΙΝΑΙ Ο ΠΙΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟΣ ΣΕ ΘΕΜΑ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΗΡΩΑΣ ΤΗΣ ΣΕΙΡΑΣ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ.
24/06/2013 02:43
Για να κάνετε σχόλιο πρέπει να κάνετε login στο Forum
8484
%%
Ανάπτυξη:  Capcom
Έκδοση:  Capcom
Διάθεση:  Not Available
Είδος:  Beat 'em Up
Παίκτες:  1
Επισκεφτείτε το επίσημο Website
Ελάχιστες Απαιτήσεις:  Windows XP/Vista, Intel Pentium 4 3 GHz, Core 2 Duo or AMD e...