Γράφει ο Νότης Χαλκίδης
Απο το τεύχος 237 του PCMaster

Οταν ένας άνθρωπος κατορθώνει να μετατρέψει μία προσωπική του τραγωδία στο πιο επιτυχημένο PC game όλων των εποχών, όταν κατά πολλούς ευθύνεται για την εντρύφηση στα video games ενός μεγάλου μέρους του νυν εν δυνάμει αγοραστικού κοινού, τότε, ανεξαρτήτως αν είσαι οπαδός των δημιουργημάτων του, οφείλεις, αν μη τι άλλο, να παραδεχτείς πως πρόκειται για κάποιον που άφησε ανεξίτηλο το… sim-άδι του στον κόσμο του gaming!

Δύο ξεχωριστά γεγονότα που έλαβαν χώρα τον προηγούμενο μήνα τον έφεραν ξανά στην επικαιρότητα, μην αφήνοντάς μου άλλη επιλογή από το να ασχοληθώ μαζί του στο παρόν τεύχος. Το πρώτο, φυσικά, ήταν η κυκλοφορία του πολυδιαφημισμένου Sims 3, του sequel των πιο επιτυχημένων εμπορικά παιχνιδιών για υπολογιστές όλων των εποχών, το αναλυτικό review του οποίου έγραψε ο Κυπραίος και δημοσιεύτηκε στο περασμένο τεύχος. Το δεύτερο, όμως, ήταν μία κάπως… “ηλίθια” πράξη εκ μέρους του. Ποια ήταν αυτή και προς τι ο τόσο βαρύς χαρακτηρισμός; Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή…

Από αρχιτέκτονας... δήμαρχος!

Ο William Wright γεννήθηκε στις 20 Ιανουαρίου του 1960 στην Ατλάντα των Η.Π.Α. από εύπορη οικογένεια. Μία από τις αγαπημένες του ασχολίες ως παιδιού ήταν να κατασκευάζει κάθε λογής μοντέλα, από πλοία και αεροπλάνα μέχρι σπίτια (χμ, κάτι μου λέει πως και αυτό μάλλον τού έμεινε κουσούρι στο μέλλον). Μάλιστα, σε ηλικία 10 ετών είχε κατασκευάσει μόνος του ένα ξύλινο ομοίωμα της καμπίνας του περίφημου “Enterprise”. Πιθανότατα αυτός να ήταν και ο βασικός λόγος που ξεκίνησε να σπουδάζει αρχιτεκτονική στο Louisiana Tech. Με ενδιάμεση στάση τη μηχανολογία, κατέληξε τελικά στην πληροφορική και τη ρομποτική, χωρίς όμως να καταφέρει να ολοκληρώσει ποτέ τις σπουδές του.

Ισως ένας λόγος να ήταν και η καινούργια του αγάπη, τα video games. Το 1984, λοιπόν, κυκλοφορεί το Raid on Bungeling Bay, ένα φαινομενικά απλοϊκό shoot’em up για τον Commodore 64 (την επόμενη χρονιά μεταφέρθηκε και στο MSX και το NES), όπου ο παίκτης χειριζόταν ένα ελικόπτερο με κατακόρυφη προοπτική. Οπως, όμως, δήλωσε ο ίδιος σε συνέντευξή του, περισσότερο ενδιαφερόταν να σχεδιάζει τις πόλεις στον editor παρά για το ίδιο το gameplay. Τότε ακριβώς τού πέρασε από το μυαλό η τρελή ιδέα πως πιθανότατα να υπήρχαν και άλλοι παλαβοί εκεί έξω που αρέσκονταν στο να κατασκευάζουν ολόκληρες πολιτείες.

Είμαι βέβαιος πως όλοι σας μπορείτε να μαντέψετε το όνομα του εν λόγω εγχειρήματος, όμως ίσως να μην είχε γίνει πραγματικότητα αν ο Wright δεν συναντούσε το 1986 τον επενδυτή Jeff Braun, ο οποίος ήθελε να εισχωρήσει στον ανερχόμενο χώρο των computer games. Πράγματι, την επόμενη χρονιά ιδρύουν τη Maxis και το 1989 το όνειρο του Wright να φτιάξει το δικό του “εξομοιωτή πόλης” παίρνει σάρκα και οστά: Το SimCity ήταν ίσως το πρώτο παιχνίδι στο οποίο δεν υπήρχε συγκεκριμένος στόχος, γιατί πολύ απλά δεν γινόταν να χάσεις ή να κερδίσεις, αφού ο μοναδικός σκοπός σου ήταν να χτίσεις και να διοικήσεις ως σωστός δήμαρχος την πόλη σου, αντιμετωπίζοντας καθημερινά (θέσπιση φόρων, κατασκευή δρόμων και δημόσιων έργων) και μη (πλημμύρες, πυρκαγιές, σεισμούς) προβλήματα.

Στη δεκαετία που θα ακολουθήσει, το SimCity θα μεταφερθεί σε αναρίθμητα συστήματα, θα γνωρίσει ουκ ολίγες συνέχειες και ο Wright θα προχωρήσει σε μία σειρά από ανάλογου ύφους τίτλους, όπως τα SimEarth, SimAnt, SimCopter, τα οποία, αν και ουδέποτε πλησίασαν την επιτυχία του πρώτου Sim-οπαίχνιδου, τον καθιέρωσαν ως μία από τις κυρίαρχες μορφές του χώρου. Ακόμα, όμως, και όλα αυτά μαζί ωχριούσαν μπροστά στον πάταγο που θα… sim-είωνε το επόμενο μεγαλεπήβολο σχέδιο του θαυματοποιού Will…

Share
Εικόνες
Γράψτε τα Σχόλια σας ...
Για να κάνετε σχόλιο πρέπει να κάνετε login στο Forum