Αρχή > PCM Reviews > Sports > Pro Evolution Soccer 2009
Γράφει ο Νότης Χαλκίδης
Απο το τεύχος 230 του PCMaster

Εχετε αναρωτηθεί ποτέ πώς θα ήταν το PES και το FIFA αν ήταν… ποδοσφαιρικές ομάδες; Το PES θα ήταν η ομάδα, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει σαρώσει τα εγχώρια πρωταθλήματα (αγορά των PCs), με αποτέλεσμα να αρκείται στο να διατηρεί τον ίδιο κορμό παικτών, τον ίδιο προπονητή, πρόεδρο, φροντιστή κ.λπ., αφού ξέρει ότι μέχρι τώρα φτάνουν και περισσεύουν για την κατάκτηση του πρωταθλήματος, αφού οι υπόλοιπες ομάδες είναι χαμηλής δυναμικότητας. Ο κάποτε κυρίαρχος των πρωταθλημάτων (FIFA) έχει καταντήσει μόνιμα δεύτερος τα τελευταία χρόνια, οι περισσότεροι οπαδοί του τού έχουν γυρίσει την πλάτη ή έχουν αλλαξοπιστήσει και παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που κάνει τα τελευταία χρόνια, ρίχνοντας μπόλικο χρήμα, φέρνοντας μεγάλα ονόματα στο ρόστερ, φτιάχνοντας καινούργιο γήπεδο με όλα τα κομφόρ κ.λπ., δεν έχει καταφέρει ακόμη να φτιάξει την ομάδα που θα χτυπήσει το PES και θα παίξει καλή μπάλα, ώστε να πείσει τους φίλους του να γεμίσουν ξανά τις εξέδρες.

Η μόνη παρηγοριά της διοίκησης (EA Sports) είναι ότι το «αδερφό» σωματείο που συμμετέχει σε άλλο πρωτάθλημα (κονσολικό FIFA), έχει κατορθώσει στις δύο τελευταίες σαιζόν να επικρατήσει του PES στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις όπου τίθενται αντιμέτωποι (πωλήσεις και απήχηση ανεξαρτήτως πλατφόρμας), παίρνοντας έτσι εκδίκηση για το μικρό «αδερφάκι» του. Πώς θα αντιδράσει, λοιπόν, το PES; Θα επαναπαυτεί στις δάφνες των εγχώριων τίτλων και τη διεκδίκηση (αλλά όχι και κατάκτηση) του Champions League, ακολουθώντας την τακτική της ελάσσονος προσπάθειας; Ηδη, τόσο οι οπαδοί του συλλόγου (gamers) όσο και οι αθλητικογράφοι (reviewers), έχουν αρχίσει να κατηγορούν τον προπονητή του (Shingo “Seabass” Takatsuka) για δημοσιοϋπαλληλισμό και του προσάπτουν πως αντί να κάνει νέες μεταγραφές στις θέσεις όπου “πονούσε” η ομάδα, προσπάθησε απλώς να βελτιώσει τους παίκτες που ήδη διέθετε.

Ομάδα που δεν αλλάζει, κερδίζει;

Πρώτα από όλα, ο κόουτς “Τσακατσούκας”, όπως αρέσκομαι να τον αποκαλώ, αποφάσισε να ρίξει αισθητά το ρυθμό του παιχνιδιού, ακολουθώντας μία πιο… “τσουκου-τσούκου μπολ” τακτική. Αυτό, βέβαια, είχε ζητηθεί επιτακτικά από την πλειονότητα των φίλων του παιχνιδιού χάριν μίας πιο ρεαλιστικής προσέγγισης του αθλήματος, αν και, για να είμαι ειλικρινής, δεν με ενοχλούσε ο γρήγορος ρυθμός του PES 2008, ίσως επειδή τυγχάνει να είμαι gamer που μεγάλωσε με Sensible Soccer και Kick Off. Θεωρώ, πάντως, πως ορισμένοι πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι το γρήγορο δεν σημαίνει απαραίτητα arcade, ότι το αργό δεν είναι απαραίτητα ρεαλιστικό, αλλά και ότι το ρεαλιστικό δεν είναι απαραίτητα διασκεδαστικό. Μία άλλη αδυναμία της περυσινής έκδοσης που συζητήθηκε αρκούντως, είναι η δυνατότητα ουκ ολίγων παικτών να… κάνουν coast-to-coast με την μπάλα στα πόδια τους, σαν να έπαιζαν αμερικανικό φούτμπολ, ξεφτιλίζοντας όποιον αμυντικό τούς πλησίαζε. Φέτος, αυτό είναι εμφανώς πιο δύσκολο, ακόμη κι αν πρόκειται για παίκτες που ειδικεύονται στις εν λόγω κούρσες, όπως ο C. Ronaldo και (δυστυχώς, για μένα) ο Messi, αφού οι ίδιοι δεν μπορούν να ξεχυθούν με τόσο μεγάλη επιτάχυνση, αλλά και η μπάλα δεν ανοίγεται τόσο πολύ, με αποτέλεσμα οι αμυντικοί να έχουν περισσότερες πιθανότητες να τους ανακόψουν. Γενικά, η λειτουργία της άμυνας μου φάνηκε κάπως αναβαθμισμένη, αφού οι αμυντικοί δείχνουν πιο αποτελεσματικοί, ενώ και οι κινήσεις τους μακριά από την μπάλα, παρουσιάζουν σημαντική βελτίωση. Από την άλλη, ίσως αυτό να οφείλεται εν μέρει στη ροπή των επιθετικών προς την ανικανότητα, σε ό,τι έχει να κάνει με το σκοράρισμα. Κατ’ αρχάς, τα σουτ είναι πλέον πολύ πιο δύσκολο να πάνε “on target”, που λένε στο χωριό μου. Οι παίκτες θυμίζουν εκδοχές του αθάνατου Γρηγόρη Γεωργάτου, όπου νόμιζες πως υπήρχε κανονισμός ότι κάθε παίκτης μπορεί να ακουμπήσει την μπάλα με το ένα μόνο πόδι, ακόμη κι αν του έρθει στο άλλο. Παράλληλα, έχουν χάσει πάσα αίσθηση ισορροπίας, αφού αν δεν έχουν κατεύθυνση προς το τέρμα, το πιο πιθανό είναι το σουτ να καταλήξει… πλάγιο άουτ, ενώ αν είναι και έξω από την περιοχή, ίσως να μη φτάσει καν εκεί, αφού έχει μειωθεί αισθητά η δύναμη των μακρινών σουτ. Αυτό βέβαια, βοηθά στο να ελαττωθεί σημαντικά το περιβόητο φαινόμενο του “Pro-γκολ”, που λέει ο φίλος μου, ο Παναγιώτης, από το DI(T), και ταλάνιζε όλα σχεδόν τα προηγούμενα PES (ελάτε τώρα, μην κάνετε πως δεν το ξέρετε, αυτό το γκολ που έχετε σκοράρει τουλάχιστον 1.315 φορές εννοώ, με τον πλάγιο χαφ να κλίνει προς το τέρμα λίγο πριν από την τελική γραμμή και να βγάζει ξαφνικά συρτή πάσα σε συμπαίκτη του μέσα στην περιοχή, ο οποίος με ένα γρήγορο πάτημα του σουτ, σκοράρει ανενόχλητος 9/10 φορές). Φυσικά, για να ολοκληρώσουν τη διαδικασία εξάλειψης όλων σχεδόν των τακτικών που συνήθιζα να ακολουθώ (επελάσεις σε όλο το μήκος του γηπέδου, μακρινά σουτ, “Pro-γκολ”), αποφάσισαν να γκρεμίσουν και το τελευταίο προπύργιο του παιχνιδιού μου, το ψηλό παιχνίδι, αφού στις περισσότερες σέντρες, αλλά και κόρνερ που επιχείρησα, δεν μου δινόταν πάντα αυτόματα ο έλεγχος του παίκτη που βρισκόταν πιο κοντά στο σημείο που κατευθυνόταν η μπάλα, αλλά διαφορετικού, με αποτέλεσμα να χάνω πολλές φορές την ευκαιρία για μία ανενόχλητη κεφαλιά. Μετά απ’ όλα αυτά, πάλι καλά που οι τερματοφύλακες είναι κάτι ανάμεσα σε Ηλία Ατματσίδη και Κυριάκο Τοχούρογλου, αλλιώς τα σκορ θα θύμιζαν αγώνες της Εθνικής Ελλάδος. Τέλος, ως σωστός και περήφανος Ελλην, θα ήθελα να χρησιμοποιήσω το παρόν review για να εκδώσω διάβημα διαμαρτυρίας κατά της διαιτησίας του παιχνιδιού, αφού όλα τα «κοράκια» νομίζουν πως κάθε σφύριγμά τους πρέπει υποχρεωτικά να συνοδεύεται από λίγο κιτρινάκι…

Share
Εικόνες
Γράψτε τα Σχόλια σας ...
Για να κάνετε σχόλιο πρέπει να κάνετε login στο Forum
8585
%%
Ανάπτυξη:  Konami
Έκδοση:  Konami
Διάθεση:  Zegetron
Είδος:  Sports
Παίκτες:  4
Επισκεφτείτε το επίσημο Website
Ελάχιστες Απαιτήσεις:  Windows XP SP2, Vista, Intel Pentium 4 1.4 GHz, 1 GiByte RAM...